Τα φλαμίνγκο είναι ένα από τα πιο αρχαία είδη πουλιών που ζουν ακόμα. Τα φωτεινά τους χρώματα και πτερύγια μαζί με τις παράξενες τους διατροφικές συνήθειες τα διακρίνουν από άλλα τροπικά είδη. Σταθερά παρόντα στους ζοολογικούς κήπους σε όλο τον κόσμο, τα άγρια φλαμίνγκο μπορούν να βρεθούν σε τροπικές και εναυγές περιοχές κοντά σε υδάτινα σώματα και συχνά κοντά σε δάση.
Τα φλαμίνγκο μπορούν να βρεθούν ζωντανά σε τροπικές και εναυγές περιοχές της Αφρικής, της Μεσογειακής περιοχής, της Ινδίας, των ακτών των Καραϊβών, των υψών των Ανδών στη Νότια Αμερική και στα νησιά Γκαλάπαγος. Οι έξι τύποι φλαμίνγκο —Καραϊβικά, μεγαλύτερα, Χιλενά, μικρότερα, Ανδινά και James'— συγκεντρώνονται κοντά σε ρηχές αλυκές λίμνες ή λιμνοθάλασσες, είτε κοντά στην ακτή, συνδεδεμένες στη θάλασσα είτε μακριά στο εσωτερικό. Τα μικρότερα φλαμίνγκο μπορούν ακόμα να ζουν σε ηφαιστιακές σοδικές λίμνες, οι οποίες θεωρούνται ανεπιθύμητες για το μεγαλύτερο μέρος της ζωικής ζωής.
Στα δάση, τα φλαμίνγκο γεύονται κυρίως φύκα ή αν 무척νοειδή, όπως μαλάκια. Τα μακρά πόδια των φλαμίνγκο τους επιτρέπουν να βαδίζουν σε βαθύτερα νερά αναζητώντας φαγητό. Για να βρει γεύμα, ένα φλαμίνγκο βουτά το ρομφαίο του ανάποδα κάτω από το νερό και σφυρίζει τόσο νερό όσο και λάσπη μέσω της μπροστινάς και μετά βγάζει τα ανεπιθύμητα σωματάκια από τις πλευρές. Σύμφωνα με το Ζωολογικό Κήπο του San Diego, τα lamellae του πουλιού, τα οποία είναι αλυκές πλάκες στις πλευρές του ρομφαίου, λειτουργούν ως φίλτρο για να κρατήσουν τα βρώσιμα μέρη στο ρομφαίο. Το φαγητό που τρώνε τα φλαμίνγκο, όπως γαρίδες και γαλάζιοπράσινα φύκα, είναι αυτά που δίνουν τα φωτεινά ροζ, κόκκινα και πορτοκαλί χρώματα.
Ένα από τα παράξυνα που οι επιστήμονες και οι παρατηρητές έχουν παρατηρήσει στα φλαμίνγκο είναι που τα πουλιά συχνά στέκονται μόνο σε ένα πόδι ενώ είναι στο νερό. Ερευνητές του Πανεπιστημίου Saint Joseph στη Φιλαδέλφεια έχουν προτείνει ότι τα πουλιά το κάνουν αυτό ως τρόπο διατήρησης της σωματικής τους θερμότητας, σύμφωνα με ένα άρθρο της BBC το 2009. Το να έχουν και τα δύο πόδια στο νερό θα μπορούσε να κατεβάσει τη θερμοκρασία του σώματος του πουλιού σε μη υγιεινό επίπεδο, ακόμα και σε εναυγούς ή τροπικούς κλίμακες.
Τα φλαμίνγκο είναι κοινωνικά ζώα· ομαδοποιούνται σε αποικίες και σχηματίζουν δεσμούς σε ζευγάρια. Η αβεβαιότητα της φύσης των δασών και άλλων περιοχών όπου ζουν τα φλαμίνγκο κάνει την εποχή αναπαραγωγής τους ανियमμένη, καθώς οι πόροι και ο καιρός μπορούν να ποικίλουν. Η βροχόπτωση θεωρείται ότι ενεργοποιεί εμφανίσεις και ζεύγωση, σύμφωνα με ένα έργο του 2007 στο Κολλέγιο Davidson. Ένα μοναδικό χαρακτηριστικό που έχουν τα φλαμίνγκο είναι ότι είναι μονογάμοι και τα αρσενικά και θηλυκά πουλιά αναλαμβάνουν συνεννοημένα την προστασία του αυγού και τη διατήρηση του φωλιάς.
