Από όλες τις λατινοαμερικανικές χώρες, η Βραζιλία είναι βεβαίως η μεγαλύτερη και καλύπτει σχεδόν το μισό ολόκληρης της νότιας αμερικανικής ηπείρου. Με τόσο εκτεταμένη περιοχή που καλύπτει τόση γη, η Βραζιλία φιλοξενεί διάφορα από τα πιο εντυπωσιακά υδάτινα χαρακτηριστικά της ηπείρου, και του κόσμου.
Η Βραζιλία φιλοξενεί το μεγαλύτερο υδατικό σύστημα του κόσμου όσον αφορά τον όγκο: τον Ποταμό Αμαζονίας. Δεύτερο σε μέγεθος μόνο μετά τον Νεϊλο, ο Ποταμός Αμαζονίας είναι 4.087 μίλια μακρύς, περισσότερο από το μισό από το οποίο βρίσκεται εντός των συνόρων της Βραζιλίας. Το υδατικό σύστημα μεταφέρει περίπου το 20 τοις εκατό του γλυκέος νερού του κόσμου στον Ατλαντικό Ωκεανό, και η χερσαία περιοχή που καλύπτεται από τους συνδετικούς του ποταμούς σχεδόν τριπλασιάζει σε μέγεθος κατά τη διάρκεια ενός έτους.
Οι Καταρράκτες Ιγκουασού, το όνομα που προέρχεται από τη Γουαρανί λέξη για «μεγάλο νερό», διαμορφώθηκαν αιώνες πριν μετά από μια ηφαιστειακή έκρηξη. Η ιπποειδής χερσαία διαμόρφωση ligt στα σύνορα της Βραζιλίας με την Αργεντινή και είναι τόπος Παγκόσμιας Κληρονομιάς Φύσης της UNESCO. Οι Καταρράκτες Ιγκουασού είναι ψηλότερες και ευρύτερες από τις Καταρράκτες Νιάγκαρα και χαρακτηρίζονται από σχεδόν 275 καταρράκτες που διαιρούνται από διάφορα νησιά.
Με 174 μίλια μήκους και 44 μίλια πλάτους, η Λαγοα Ντοσ Πάτος είναι η μεγαλύτερη λίμνη της Βραζιλίας και το δεύτερο μεγαλύτερο χερσαίο σώμα νερού στη Νότια Αμερική. Μεταφράζοντας σε «λίμνη πάπια» στα Αγγλικά, η Λαγοα Ντοσ Πάτος διαχωρίζεται από τον Ατλαντικό Ωκεανό μόνο από μια 5 μίλια ερύ αμμώδης φράγμα στην ομοσπονδιακή πολιτεία Ρίο Γκραντε ντο Σουλ της νότιας Βραζιλίας.
