Η βλάστηση της Νότιας Κορέας ποικίλλει με το γεωγραφικό πλάτος, την υψόμετρο και την ακτογραφική επιρροή, δημιουργώντας έξι κύριους τύπους:
Καλύπτουν τα βουνώδη βόρεια και ανατολικά εδάφη. Κυριαρχούν δρύς, acero, βέτουλα, φτειά· ζωντανές φθινοπωρινές χρωματιστίες.
Βρίσκονται σε υψηλότερες υψόμετρους, ειδικά στα βουνά Ταμπέκ. Πεύκα, έλατα, ελάτες κυριαρχούν.
Εμφανίζονται στις νότιες ακτογραμμικές περιοχές και νησιά (π.χ. Τζετζού). Πλατύφυλλα φυλλοκράτητα όπως καμήλια, δάφνη, φυλλοκράτητη δρύς ευδοκιμούν σε ήπιους χειμώνες.
Τοποθετούνται σε δυτικά και νοτιοδυτικά χαμηλά εδάφη με λιγότερη βροχόπτωση. Χόρτα, θάμνοι, άγρια λουλούδια κυριαρχούν.
Ακτογραφικά αλσώδη, ποταμιακά δάση, πηλώνες (π.χ. Κόλπος Σαντσον, Υγρότοπος Ουπό). Υποστηρίζουν καλάμους, καλαμούς, τυφλάκια και μετανάστευση πουλιών.
Αλατοléκτες χόρτα, θάμνοι και σκορπιωμένα δέντρα μάνκροβ σε προστατευμένους νότιους κόλπους.
Η αστικοποίηση και η γεωργία έχουν αλλάξει σημαντικά το φυσικό κάλυμμα, αλλά τα εθνικά πάρκα (Σεοράκσαν, Τζιρίσαν, Χαλάσαν) και προγράμματα αποκατάστασης προστατεύουν τα αυτόχθοντα οικοσυστήματα.
