Παρόλο που η Νότια Αμερική έχει 430+ εκατομμύρια κατοίκους, εκτεταμένες περιοχές παραμένουν αραιά καταγεγραμμένες λόγω ακραίων περιβαλλοντικών συνθηκών. Τρεις μεγάλες ζώνες ξεχωρίζουν:
Κλίμακα: 5.5+ εκατ. τ.χ.κ. σε 9 χώρες (60% στη Βραζιλία)
Πυκνότητα Πληθυσμού: <1 άτομο/τ.χ.κ. στο εσωτερικό
Εμπόδια στην Κατοικησία:
Κατοικίες: Κύρια αποτελούνται από ινδούλους λαούς (Γιανομάμι, Καγιαπό, Ασάνινκα, εκατοντάδες ομάδες) με παραδοσιακές προσαρμογές; κάποιες εργαζόμενες στην ελαστικότητα, ορυκτά, ερευνητές.
Κλίμακα: 7.000+ χλμ μήκος, έως 6.961 μ. (Ακογκαγουά)
Πυκνότητα Πληθυσμού: Πολύ χαμηλή πάνω από 3.500 μ.; μέτρια σε διαορικές κοιλάδες
Εμπόδια:
Κατοικίες: Κετσουά, Αϊμάρα, και άλλοι ινδούλους λαοί υψομέτρου με γενετικές/φυσιολογικές προσαρμογές (μεγαλύτερα στήθη, υψηλότερο αιμοگلοβίνη); ορυκτόρυχοι σε σημαντικά μεταλλεία (Cerro de Pasco, Ποτοσί, Τσουικικαμάτα).
Κλίμακα: 105.000 τ.χ.κ. (βόρεια Χιλή, μέρη Περού/Βολιβίας/Αργεντινής)
Πυκνότητα Πληθυσμού: <0.1 άτομο/τ.χ.κ. στον πυρήνα
Εμπόδια:
Κατοικίες: Ορυκτόρυχοι χαλκού (Τσουικικαμάτα, Εσκοντίδα, Κογιασι), αστρονόμοι (παρατηρητήρια ALMA, Παράνάλ), εργαζόμενοι τουρισμού (Σαν Πέδρο ντε Ατακάμα), λίγοι ινδούλους Ατακαμένιος/Λικαντάγια.
Σε όλες τις τρεις περιοχές, οι λίγοι μόνιμοι κάτοικοι είναι převwiegend ινδούλους λαοί με χιλιετίες πολιτισμικής, φυσιολογικής και τεχνολογικής προσαρμογής. Η σύγχρονη εκμετάλλευση πόρων (ορυχεία, πετρέλαιο, υδροηλεκτρικά) δημιουργεί προσωρινούς μη ινδούλους πληθυσμούς σε εργοστασιακές πόλεις.