Οι ακτογραμμές που είναι χαμηλόταπινες, αμμώδεις και με λείψεις φυσικών προστατευόμενων ζώνων (κοραλλιογενείς ραφίδες, μανγκόβια, αμμώδεις λόφοι, βράχοι) αντιμετωπίζουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο. Σε αυτές περιλαμβάνονται:
Στρατηγικές προσαρμογής: διαχειριζόμενη υποχώρηση, ενίσχυση αμμώδων ακτών, ζωντανές ακτές και σκληρή υποδομή.