Οι αμερικανικές ακτές του Ειρηνικού και του Ατλαντικού μοιράζονται ωκεανική πρόσβαση αλλά διαφέρουν ριζικά στη φυσική γεωγραφία, τα κλιματικά καθεστώτα και την ανθρωπική γεωγραφία.
Ειρηνικός: Μεσογειακό (ΚΑ), ναυτικό δυτικό ακτή (OR/WA), αλπικό (Κασκαδές/Σιέρα). ήπια χειμώνες, ξερά καλοκαίρια (Μεσογειακό) ή βροχερά χειμώνες/ξερά καλοκαίρια (ΒΔ).
Ατλαντικός: Υγρό υποτροπικό (ΦΛ-ΓΑ-ΣΚ), υγρό ηπειρωτικό (Μεσοατλαντικό-ΒΑ). Ζεστά υγρά καλοκαίρια, κρύα χειμώνες (βορρά), ολοχρονία υετός.
Ειρηνικός: Ενεργητικό περιθώριο — Κασκαδές, Σιέρα Νεβάδα, Coast Ranges, Όλυμπος. Τεκτονική άνοδος, ηφαιστειωδότητα, σεισμοί. Στενή ακτογενής πεδιάδα.
Ατλαντικός: Πασσικό περιθώριο — ευρεία ακτογενής πεδιάδα, νησίδες φραγμών, εστυάρια, καταβρόχιστες ποταμικές κοιλάδες (Τσέσαπικ, Ντελάγουερ, Long Island Sound). Χαμηλή αναίρεση, ευρύς ηπειρωτικός φάκελος.
Ειρηνικός: Σέκοια, Δούγλας πεύκο, τσαπαράλ, αρτεμισία, αλπικά λιβάδια — υψηλή βιωποικιλότητα ανά υψόμετρο/κλίμα.
Ατλαντικός: Πεύκινα πεδιάδες, δρυς-καρύδα, παραλιακό δάσος, αλυκές, μανγκόβια (ΦΛ) — ζωνική ζωνοποίηση κυριαρχεί.
Ειρηνικός: ΛΑ, ΣΦ, Σιάτλ, ΣΝ, Πορτλاند — τεχνολογία, εμπόριο, ψυχαγωγία, αεροδιαστημική. 50εκατ.+ σε ακτογενείς νομούς. Υψηλότερη πυκνότητα.
Ατλαντικός: ΝΥ, Βοστών, Φιλαδέλφια, ΝΤ, Μάiami, Ατλάντα — χρηματοοικονομικά, κυβέρνηση, εκπαίδευση, βιοτεχνολογία, λογιστική. 100εκατ.+ σε ακτογενείς νομούς. Μεγαλύτερο σύνολο.
Ειρηνικός: Χαλαρός, εξωτερικός, μετανάστης-επηρεασμένος (Ασία/Λαтинική Αμερική), ανοιχτός στην καινοτομία, περιβαλλοντιστική πολιτική.
Ατλαντικός: τυπικός-παραδοσιακός (ΒΑ), γρήγορος ρυθμός (ΝΥ), νοτιανή φιλοξενία (ΝΑ), θεσμοποιημένα ιδρύματα, πυκνότερη ιστορική στρώση.
Ατλαντικός: Υψηλότερη — χαμηλή αναίρεση, υποχώρηση, noreasters, πυκνή ανάπτυξη σε κίνδυνο.
Ειρηνικός: Χαμηλότερη — απότομο έδαφος, αλλά τοπικοί κίνδυνοι (ΣΦ Bay, ΛΑ Basin, Puget Sound).
Δύο ακτές, μια χώρα — αλλά θεμελιακά διαφορετικές φυσικές και ανθρωπικές γεωγραφίες.
