Στη Σκωτία, ένα μουρλανδ ορίζεται ως γη που δεν είναι ούτε δασωμένη ούτε υπό καλλιέργεια. Σε ευρύτερη οικολογική έννοια, αποτελείται από ένα ανεκτελεσμένο υψινό ιχνος που χαρακτηρίζεται από υψηλή βροχόπτωση, οξέα έδαφος, και χαμηλή, βυρσοειδής βλάστηση. Εκτιμάται ότι το 12% της γηπέδου της Σκωτίας αποτελείται από μουρλανδ. Αν και ένα μουρλανδ μπορεί να αναφέρεται σε ευρεία γκάμα εδαφών, από λιβάδια κορυφής βουνών έως βάλτοι, τα περισσότερα από τα σκωτικά μουρλανδ είναι ερείκα μουρλανδ.
Ένα μουρλανδ είναι μόνο ένα μερικώς φυσικό χαρακτηριστικό. Αποτελείται κυρίως από βλάστηση που θα σχημάτιζε την υποβλάστηση ενός δάσους. Αφήστε μόνο του, μια ερείκα μουρλανδ θα επιστρέψει αργά σε δασωμένη κατάσταση. Τα μουρλανδ δημιουργήθηκαν από νωρίους κυνηγούς που κάψανε τα δάση για να βγάλουν θήρα τα θηρία, δημιουργώντας τεχνητές κclairings για χορταστικά ζώα στη διαδικασία. Διατηρούνται σήμερα από περιοδικούς κύκλους καύσης που αποτρέπουν την αναδάση και δίνουν στα μουρλανδ το χαρακτηριστικό τους μοτίβο πετσέτας.
Το κάλυμμα εδάφους για τα περισσότερα σκωτικά μουρλανδ είναι η ερείκα, ένα χαμηλό, βυρσοειδές φυτόθαμνός πανθαφύλλος. Υπάρχουν διάφορες ποικιλίες ερείκας που μεγαλώνουν και ανθίζουν σε διαφορετικούς ρυθμούς, αλλά όλες παράγουν το χαρακτηριστικό σπειροειδές δέσμη μωβ λουλουδιών. Νέα ερείκα παρέχει βόταμα για μια γκάμα ζώων συμπεριλαμβανομένων προβάτων, βοοειδών, ελάφων, και κουνελιών. Ωστόσο, αν δεν καίεται περιοδικά, η ερείκα θα ωριμάσει σε ξύλινα παχύσματα που δεν μπορούν να βοσκονται. Αυτή είναι άλλη μια αιτία για τη συχνή κάψιμο των μουρλαντ στη Σκωτία.
Τα ερείκα μουρλανδ υποστηρίζουν κόκκινα ελάφη και άγρια κουνέλια και λαγούς, και είναι μεταξύ των μόλων βιότοπων για αυτά τα ζώα στη Σκωτία. Επιπλέον, είναι ο μοναδικός βιότοπος του κόκκινου κοτσυφιού, το οποίο είναι το единικό εγγενές ενδημικό είδος της Βρετανίας. Ως αποτέλεσμα, υποστηρίζουν επίσης σημαντικούς πληθυσμούς γυναικών χαρταετού. Η μακρά ιστορία των μουρλαντ στη Σκωτία έχει δημιουργήσει βαθιά ριζωμένα οικοσυστήματα που δεν θα μπορούσαν να επιβιώσουν χωρίς την ύπαρξη των ερείκα μουρλαντ.
Λόγω της ημιτεχνητής τους φύσης, τα ερείκα μουρλανδ πρέπει να φροντίζονται συνεχώς για να επιβιώσουν. Τα μουρλανδ συρρικνώνονται στη Σκωτία, λόγω τόσο καλλιέργειας όσο και αναδάσεως. Αν και η περισσότερη αναδάσηση είναι σκόπιμη, απλώς η αμέλεια να καίετε τα μουρλανδ τακτικά θα έχει ως αποτέλεσμα τελικά μια αργή καταλήψη από δέντρα, αναlegate την ερείκα στην υποβλάστηση. Πράξεις διατήρησης είναι σε εξέλιξη από περιβαλλοντολόγους και κυνηγούς. και οι δύο ομάδες επιθυμούν να διατηρήσουν τα μοναδικά μείγματα χλωρίδας και φαύνας που υποστηρίζουν τα σκωτικά μουρλανδ.
