Η ιστορία της αμερικανικής Δύσης περιλαμβάνει θρυλικές ιστορίες μπόκαμπας και αγελαδοδρομίες. Σήμερα, η πολυδισεκατομμυριαία αμερικανική βιομηχανία κρέατος включа πλέον περισσότερες από ένα εκατομμύριο επιχειρήσεις, φάρμες και ραντσ. Ως μη πολλοί άνθρωποι συνειδητοποιούν, ωστόσο, ότι τα ανθεκτικά και προσαρμοστικά βόεια που αποτελούν το μεγαλύτερο τμήμα της αμερικανικής γεωργίας έχουν βαθιές ρίζες στο ραγδαίο έδαφος της Σκωτίας.
Πάνω από 350 χρόνια πριν το "Πιστοποιημένο Μαύρο Άγκους" κρέας άρχισε να εμφανίζεται στα αμερικανικά μενού, οι κτηνοτρόφοι στο Αμπερντίν και Άγκους καунταΐες στη βορειοανατολική Σκωτία άρχισαν να διασταυρώνουν δύο σούχες κτηνοτροφίας που τελικά εξελίχθηκαν στη φυλή που γνωρίζεται σήμερα ως "Αμπερντίν-Άγκους". Τα χαρακτηριστικά μαύρα βόεια Αμπερντίν-Άγκους είναι φυσικά "ακέρατα" ή ακέρατα, μακροβία, εύκολα αναπαραγόμενα και διαχειριζόμενα, και απαιτούν λιγότερο εργασία από άλλες φυλές. Διαθέτουν καλή ικανότητα αναζήτησης τροφής και παράγουν ποιοτικό κρέας με λίγη συγκέντρωση τρεφής.
Τέσσερα ταύροι Αμπερντίν-Άγκους μεταφέρθηκαν από τη Σκωτία στη Βικτώρια, Κάνσας, το 1873. Αυτά τα τέσσερα ζώα άφησαν μόνιμη εντύπωση στην αμερικανική κτηνοτροφική βιομηχανία.
Τα θρυλικά μαύρα βόεια της Γκαλόουεϊ προέκυψαν από τα ραγδαία, εκτεθειμένα υψώματα της Γκαλόουεϊ αιώνες πριν. Προετοιμασμένα να ζουν στους ανεμοβρόχτιους και υγρούς ακτοειδείς λόφους και μουρλανδ της νοτιοδυτικής Σκωτίας, τα βόεια Γκαλόουεϊ είναι καλά προσαρμοσμένα σε ραγδαία βόταμα, ευδοκιμώντας σε χόρτα και ζιζάνια που λιγότερο ανθεκτικές φυλές αγνοούν. Ένα διπλό μαλλί μακρών τριχών απορρίπτει τη βροχή, και ένα μαλακό υπομάλλιο που μερικοί συγκρίνουν με τρίχες κάστωρα εξαλείφει την ανάγκη για χειμερινή στέγη. Το ζεστό υπομάλλιο επιτρέπει στα Γκαλόουεϊ να διατηρούν ζεστασία χωρίς να έχουν παχύ στρώμα λίπους, με αποτέλεσμα αδράκια κρέας. Γνωστά ως εξαιρετικοί παραγωγοί πλούσιου γάλακτος, τα Γκαλόουεϊ είναι μαύρα-, κόκκινα-, ή dun-χρωματισμένα. Μια ενδιαφέρουσα παραλλαγή είναι το ζώνη Γκαλόουεϊ, το οποίο είναι μαύρο με παχύ λευκό ζώνη στην μέση.
Το σορτχορν κρέατος καταχωρείται στο παλιότερο βιβλίο φυλής βόεων στον κόσμο, πρώτα δημοσιευμένο το 1822. Προέρχεται από τη βορειοανατολική Αγγλία, το αρχικό σορτχορν αναπαραγόταν σε διακριτές σούχες. Μια σούχα αναπαραγόταν για να παράγει γάλα, η άλλη για να παράγει ποιοτικό κρέας. Πολλές από τις καλύτερες φυλές σορτχορν κρέατος αναπτύχθηκαν στη Σκωτία.
Το φυσικά ακέρατο σορτχορν κρέατος αναγνωρίζεται από το χαρακτηριστικό του κόκκινο, λευκό ή roan χρώμα. Έπεσε σε αδοξία στην ΗΒ από τα 1970s έως τα 1990s όταν οι αναπαραγωγοί άγχος για το έλλειψης μεγέθους σε σύγκριση με κάποιες άλλες φυλές. Επιλεκτική αναπαραγωγή έχει αναβιώσει το σορτχορν κρέατος, και έχει βιώσει μια ανανέωση δημοφιλίας.
Το Χάιλαντ είναι η πιο διακριτή και αναγνωρίσιμη φυλής βόεων της Σκωτίας. Ένα ωραίο αυτόχθονο των ραγδαίων και απομακρυσμένων Σκωτικών Υψηλών, αυτό το ανθεκτικό μακρότριχο θηρίο με ολισθηρές κέρατα επιβίωσε για αιώνες σε μερικές από τις πιο άσχημες συνθήκες φανταστικές. Τα βόεια Χάιλαντ μπορούν να ζουν σε δύσκολο ορεινό έδαφος και να κάνουν το καλύτερο από φτωχή βότανα για να ευδοκιμήσουν σε συνθήκες όπου κανένα άλλο βόειο δεν μπορούσε να υπάρξει.
Τα Χάιλαντ μπορούν να αντέξουν ακραίες καιρικές συνθήκες και απαιτούν σχεδόν καμία εσωτερική στέγη, ακόμα και για τοκετή. Οι αμερικανικοί κτηνοτρόφοι αναγνώρισαν τα ποιοτικά της φυλής και την εισήγαγαν για να βελτιώσουν τις γραμμές αίματος των αγελάδων τους. Τα Χάιλαντ βρίσκονται σήμερα σε όλη την Βόρεια Αμερική, Ευρώπη και στην Αυστραλία και Νότια Αμερική.
