Κύριοι Ηγέτες των Αντιαποικιακών Διαμαρτυριών της Ινδίας εναντίον της Βρετανικής Κυριαρχίας

Το αλληλομαχικό κίνημα ανεξαρτησίας της Ινδίας παρήγαγε μια σύσταδα ηγετών που 항έκριναν τη βρετανική πολιτική μέσω ποικίλων στρατηγικών—μη βίαια αντίσταση, συνταγματική διαπραγμάτευση και οπλισμένη μάχη.

Κύριοι Πρόσωπα

1. Μαχάτμα Γκάντι (1869–1948): Αρχιτέκτονας της σατιάγκρα (μη βίαια αστική απειθαρχία). Ηγήθηκε του Μάρσιου του Αλδιού (1930), Κίνησης Quit India (1942) και αμέτρητων καμπανιών. Ηθική εξουσία ενώνει τη μαζική συμμετοχή.
2. Τζαουαχάρλ Νέχρου (1889–1964): Πρόεδρος του Κονγκρέσ (1929, 1936–37, 1946), πρώτος Πρωθυπουργός. Εξέφρασε σοσιαλιστική, laikιστική όραση; διαπραγματεύτηκε τη μετάδοση της εξουσίας. Αιχμαλωτίστηκε 9 φορές (συνολικά ~9 χρόνια).
3. Σαρντάρ Βαλλαμπαϊ Πάτελ (1875–1950): «Άνδρας από Σίδηρο». Οργάνωσε αγροτικές σατιάγκρες (Μπαρντόλι, 1928); ενώησε 560+ княζικές πολιτείας μετά την ανεξαρτησία. Πραγματικός του Κονγκρέσ.
4. Σουμπάς Τσάνδρα Μπόσε (1897–1945): Ριζοσπαστικός εθνικιστής; δημιούργησε Ινδικό Εθνικό Στρατό (INA) με ιαπωνική υποστήριξη (1943). «Δώστε μου αίμα, θα σας δώσω ελευθερία». Πέθανε σε αεροπυρκαγιά.
5. Μπαγκάτ Σινγκ (1907–1931): Επαναστατικός σοσιαλιστής; βομβαρδισμός Κεντρικής Συνέλευσης (1929), διαμαρτυρικές απείσεις στη φυλακή. Εκτελέσθηκε στα 23; γινόταν εικona μάρτυρα για τη νεολαία.

Άλλα Σημαντικά Ονόματα

• Μαουλάνα Αζάντ – Γνώστης ηγέτης Κονγκρέσ, ενότητα Ινδών-Μουσουλμάνων.
• Γκ. Ραζαγοπαλάτσαρι – Συνταγματικός, τελευταίος Guvernέρ-Γενικός.
• Καν Αμπντούλ Γκαφάρ Καν – «Πρόσθεν Γκάντι», πασhtuνο μη βίαιος στρατός.
• Ράνι Γκέινντλιου – Νάγκα θρησκευτικό-πολιτικό ηγέτη (νέος).

Μαζί, épεισαν τους Βρετανούς να αντιμετωπίσουν την ανομία της αυτοκρατορίας τους—κορυφώνοντας στην ανεξαρτησία του 1947, ωστόσο με την τραγωδία του Διαμερισμού.