Η ιστορία μπάρτζας ποταμού Όχιου ξεκίνησε τον 18ο αιώνα με τους πρώτους αποίκους. Μετά τον Επαναστατικό Πόλεμο, η ταχεία ανάπτυξη της Αμερικής κατήγαγε τους ποταμούς της στην προσοχή της εμπορικής και επιβατικής μεταφοράς. Εν 1784, ο Τζορτζ Ουάσιγκτον σήμανε τα πλεονεκτήματα της σύνδεσης της ανατολικής ακτής στον ποταμό Όχιου. Τελικά, οι μηχανικοί συνδέθηκαν τα υδάτινα δίκτυα ανατολής και δυτικής, μετατρέποντας τον ποταμό Όχιου σε μια υπερ-αυτοκινητοδρόμο για ταξιδιώτες και κατασκευαστές ομοίως.
Οι μπάρτζες, ή πλατιά-βάση πλοία, παρείχαν τον λιγότερο ακριβή τρόπο ταξίδι στο 19ο αιώνα. Ήταν φθηνές να κατασκευαστούν από τοπικό ξύλο και δεν χρησιμοποιούσαν καύσιμο. Οι οικογένειες μερικές φορές χτίζαν τις δικές τους μπάρτζες και φόρτωναν όλα τα κτήματά τους πάνω τους. Ναυηγούσαν τις μπάρτζες χρησιμοποιώντας «sweeps», ή μακρά κωπές, για να αποφύγουν τα ρηχά νερά. Όταν έφτασαν τα τρειλέρ πλοία, οι μπάρτζες έγιναν οι ενεργειακά-αποδοτικές super φορτηγές που βλέπουμε σήμερα.
Ο ποταμός Όχιους ξεκινάει από το Πιτσβουργκ, Πενσυλβανία. Ρεει για 981 μίλια και εκκενώνει στον ποταμό Μισισιπί στο Καΐρο, Ιλλinois. Οι μπάρτζες πλώσαν downstream και έφεραν οικιστές και τα αγαθά τους στα νέα τους σπίτια στο δυτικό. Οι μπάρτζες ήταν one-way μεταφορείς επειδή δεν είχαν μέθοδο propulsions και δεν μπορούσαν να ταξιδέψουν upstream. Όταν οι επιβάτες φθάσταν στον προορισμό τους, συχνά διαλύαν τη μπάρτσα και χρησιμοποιούσαν το ξύλο για να χτίσουν τα σπίτια τους.
Όταν το Στρατός Μηχανικού Corps ΗΠΑ ολοκλήρωσε μια σειρά διωρύγας στην πρώτη μισή του 19ου αιώνα, επαναστατήσαν την ταξιδιά Οχιου. Οι περιφερειακές διώρυγες επέτρεψαν την απρόσκοπτη ροή αγαθών. Η Οχιους και Erie Canal, χτισμένη το 1832, συνδέθηκε ο ποταμός Όχιους με την Λίμνη Erie και την ανατολική ακτή. Επιτρέψει blooming νέα βιομηχανίες να αναπτυχθούν κατά langs τον ποταμό, οι περισσότερες από τις οποίες χρησιμοποίησαν οικονομικές μπάρτζες για να μεταφέρουν τα προϊόντα τους.
Κατά την εποχή της δυτικής επέκτασης, τα ατυχήματα μπάρτζας συμβαίνουν συχνά στον ποταμό Όχιους. Το 1824, το Κοινοβούλιο διέταξε το Army Corp Μηχανικών να αφαιρέσει τις αμμωδείς τράπεζες και τα απορρίμματα που δημιούργησαν κινδύνους για ταξιδιώτες. Η κυκλοφορία Όχιου αυξήθηκε αφού οι μηχανικοί αφαίρεσαν αυτά τα εμπόδια. Ωστόσο τα ατυχήματα μπάρτζας συνεχίζουν να συμβαίνουν. Το 1999, τέσσερις μπάρτζες συγκρούστηκαν κοντά στο Λουϊζβίλ, Κέντρακι. Δύο από τις μπάρτζες διαρρεύσαν βενζίνη στον ποταμό Όχιους. Το 2007, άλλο ένα ατύχημα συνέβη κοντά στο Metropolis, Ιλλinois. Μέχρι 8.000 γαλόνια cumene, επίσης γνωστό ως isopropyl βενζένη, εισήλθαν στον ποταμό όταν μια μπάρτσα χτύπησε το τοίχωμα μιας κλειστής διώρυγας.
Οι μπάρτζες στον ποταμό Όχιους σήμερα είναι τεράστιες σε σύγκριση με αυτές που έστειλαν τους πρώιμους οικιστές δυτικά. Μέσος όρος 195 πόδια μήκους και μπορούν να μεταφέρουν 1.500 τόνους. Το 1995, 236 εκατομμύρια τόνοι φορτίου μεταφέρθηκαν από μπάρτζες κατά langs τον ποταμό Όχιους. Τα προϊόντα που μεταφέρονται από μπάρτζες περιλαμβάνουν άνθρακα, πετρέλαιο, σίτη, πετρελαιοειδή, ξύλο, άμμος, χαλίκι και χαρτί. Οι μπάρτζες συνεχίζουν να προσφέρουν οικονομικό τρόπο μεταφοράς στον Οχιου και πολλούς άλλους ποταμούς.
