Η Ιλλινόη φόρεσε τρεις πρωτεύουσες από την πολιτεία το 1818, κάθε μια αντανακλώντας την μεταβαλλόμενη πληθυσμιακή και πολιτική βαρύκεντρο της νέας πολιτείας.
Η πρώτη πρωτεύουσα καθόταν στον Μισισιπί, γαλλική αποικιακή έδρα που έγινε εδαφικό κέντρο. Οι πλημμύρες και η αλλαγή ροής του ποταμού διαγράφησαν τελικά την αρχική οικιστική — τώρα νήσος προσβάσιμη μόνο από τη Μισούρι.
Επιλέχθηκε ως πιο κεντρική τοποθεσία, η Vandalia είδε την πρώιμη νομοθετική καριέρα του Lincoln. Το δεύτερο και τρίτο κτίριο βουλής εξακολουθεί να στέκονται· το τρίτο, όπου υπηρέτησε ο Lincoln, είναι ιστορικός τόπος πολιτείας.
Ο Lincoln και συνεργάτες ωθήσαν τη μετακίνηση στη Springfield, τότε αναδυόμενη πόλη λιβαδιού. Γίνει η πολιτική καρδιά της Ιλλινόης, αγκυρώνοντας την άνοδο του Lincoln στην προεδρία. Το τρέχον καπιτόλιο (ολκληρωμένο 1888) κυριαρχεί στον ορίζοντα με τον 361-πόδιο θόλο του.
Κάθε πρωτεύουσα αφηγείται ένα κεφάλαιο του ταξιδιού της Ιλλινόης από οριακή εδαφική ενότητα σε γεωργική και βιομηχανική δύναμη.
