Η περιοχή του ποταμού Νίγηρας εκτείνεται σε εννέα χώρες της Δυτικής Αφρικής. Ο ίδιος ο ποταμός ρέει μέσα από πέντε από αυτές — Νίγηρας, Μάλι, Γουινέα, Νιγηρία και Μπενίν. Αρχικά ονομαζόταν «έγερου-ν-ίγερου», που σημαίνει «ποταμός των ποταμών», και ο Νίγηρας παρέχει διατροφή σε εκατομμύρια Αφρικανούς, αλλά και σε ζώα και φύτα. Η χλωρίδα και η ζωολογία της περιοχής προσαρμόζεται στο κλίμα της ζώνης, το οποίο περιλαμβάνει λιμνοειδείς πεδιάδες και υγροτόπους. Πολλά από τα ζώα αυτής της περιοχής δεν βρίσκονται πουθενά αλλού στη Γη.
Το αфриκανικό λιοντάρι (Panthera leo) βρισκόταν ποτέ πιο συχνά σε ολόκληρη την αφρικανική ηπειρωτική χερσόνησο. Ωστόσο, λόγω θήρας, απώλειας βιωτόπου και άλλων παραγόντων, το εύρος διανομής του λιονταριού στο φυσικό του περιβάλλον έχει μειωθεί δραματικά. Τα λιοντάρια βρίσκονται σήμερα στην κεντρική και νότια Αφρική, καθώς και σε όλο το δέλτα του Νίγηρας. Σύμφωνα με τον ιστότοπο Defenders of Wildlife, τα αρσενικά λιοντάρια φτάνουν ύψος τεσσάρων ποδιών και μήκος πέντε έως οκτώ ποδιών, με βάρος που μπορεί να ξεπεράσει τα 227 κιλά. Τα θηλυκά είναι συνήθως μικρότερα και λείπουν η γριφιά. Η αναπαραγωγή γίνεται καθ' όλη τη χρονιά, με κυνήγια τριών έως τεσσάρων κουπαριών κάθε φορά.
Οι πίθηκοι του παλιού κόσμου έχουν ουρές, αλλά αυτές δεν είναι προεκτικτικές. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι ο μαϊμός του Preuss (Cercopithecus preussi), ο οποίος ζει στην ανατολική Νιγηρία, τη δυτική Καμερούν και το Μπιόκο, σύμφωνα με το Animal Corner. Αυτό το είδος αντιμετωπίζει κίνδυνο εξαφάνισης λόγω απώλειας βιωτόπου και θήρας. Οι μαϊμοί του Preuss είναι συνήθως σκούρα χρώματος με λευκά τρίχα στο χνούδι. Οι θηλειάς γεννάνε ένα μοναδικό νήπιο περίπου κάθε τρία χρόνια και μπορούν να ζήσουν λίγο ponad τα 30 χρόνια.
Ο μανατός της Δυτικής Αφρικής (Trichechus senegalensis), όπως πολλά είδη στην Αφρική, κινδυνεύει από φουρτούνα, απώλεια βιωτόπου και περιβαλλοντικές παρεμβάσεις. Αυτό το είδος ζει σε θαλάσσιες ακτές και γλυκοneroύς ποταμικούς συστήματα, συμπεριλαμβανομένου του Νίγηρας. Φτάνει τα 4,5 μέτρα μήκους και μπορεί να ζυγίσει έως 358 κιλά. Τα ζώα αυτά τρέφονται κυρίως με βλάστηση που κρεμάει πάνω από το βιωτόπο τους, αντί για υποβρύχια φυτία. Δεν υπάρχουν γνωστές εποχές αναπαραγωγής, αλλά οι επιστήμονες πιστεύουν ότι μπορούν να αναπαράγονται καθ' όλη τη χρονιά, όπως συμβαίνει και με άλλους μανατούς.
Η Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών αναφέρει ότι ο χόρτος του ιπποπόταμου (Vossia cuspidata) αναπτύσσεται σε όλη την τροπική Αφρική και τη νοτιοανατολική Ασία. Αυτός ο χόρτος είναι προσαρμοσμένος στις πλημμυρικές συνθήκες των πεδιάδων του Νίγηρας. Φυτρώνει σε συμπαγή ομαδοποιήσεις που δημιουργούν ημινάτινα πλέγματα. Αναπτύσσεται κατά μήκος των οχετών και των ακρογιαλιών λιμνών, ενώ περιστασιακά αναπτύσσεται και πάνω στο νερό. Φτάνει περίπου 23 εκατοστά μήκους και τρέφεται από κτηνοτρόφικα ζώα.
Τα δέντρα μάνγκροβ αποτελούν ζωτικό κομμάτι της οικονομίας και του φυσικού περιβάλλοντος στη περιοχή του Νίγηρας. Παρέχουν τρόφιμο και καταφύγιο σε αναρίθμητα ζώα και ψάρια κατά μήκος της ποταμίας. Τα ψάρια χρησιμοποιούν τις ρίζες τους ως τόπους αναπαραγωγής. Σύμφωνα με το World Rainforest Movement, το μεγαλύτερο μέρος των δασών μάνγκροβ της Αφρικής βρίσκεται στη Νιγηρία· οκτώ είδη μάνγκροβ υπάρχουν στη Νιγηρία.
