Το μόνο δηλητηριώδες είδος σαύρας ντόπιο στη Βόρεια Αμερική, το Gila monster (Heloderma suspectum), βρίσκεται στην Ερημο Σονόρα. Μπορεί να φτάσει 2 πόδια μήκους, με βαριά σώμα, βούρτσα ουρά και διακριτικά πορτοκαλί και μαύρα σημάδια. Το δέρμα του Gila monster έχει προεξοχική γκαζωτή υφάνση που αναφέρεται στο όνομα του γένους του, Heloderma, που σημαίνει "φτιαγμένο δέρμα". Η διατροφή των σαύρων αποτελείται από αυγά ερπετών και πουλιών, αλλά και σκυλευτών όταν είναι διαθέσιμα. Το δηλητηριώδες δάκος του Gila monster παραδίδεται μέσω τροποποιημένων σιαλικών αδενοειδών στην γνάθος τους. Αν και είναι δηλητηριώδεις, είναι εξαιρετικά βραδύκινεις και δεν αποτελούν απειλή για ανθρώπους.
Οι Ringtails (Bassariscus astutus) είναι μικρά, γατοειδή θηλαστικά που βρίσκονται σε ερημικές περιοχές σε όλη τη Βόρεια Αμερική. Αν και φαινομενικά μοιάζουν με γάτες, είναι συγγενείς με τα αραπολύμνια. Είναι νυχτερινά, μονάχικα ομνηστικά που είναι απρόσιτα και σπάνια βλέπονται. Τα Ringtails έχουν μικρά, γκριζοκαφέ σώματα και διακριτικά μαύρα-λευκά με λωρίδες ουράς που είναι αναλογικά μακρά, με μέσο όρο 17 ίντσες. Ένα από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του ζώου είναι τα μεγάλα, μωβ μάτια του, που ξεχωρίζουν απέναντι στα φαινά πρόσωπα σημάδια.
Συχνά βλέπομεν σε όλη την Ερημο Σονόρα, οι άστραβες Harris (Parabuteo unicinctus) είναι μεσαίας величины, καστανέρυθρες πτηνοειδή που ζουν σε διαβατικές ερημικές περιοχές και φαράγγια ποταμών. Είναι ένα από τα λίγα πτηνά κερατιέων που θηρεύουν συνεργατικά σε ομάδες, με δύο έως εξα πτηνά να σκαφίζουν για θήρα και να μοιράζονται την θήρα. Το υποείδος Σονόρας της άστραβας Harris είναι φυσικά διαφορετικό από το υπόλοιπο είδος, με πιο σκούρο πτερύγων και μεγαλύτερα φτερά ουράς και φτερών. Φτάνουν ύψη 30 ίντσες με σχεδόν 4-ποδια φτερωτό πλάτος.
Βρίσκεται σε περιοχές με αφθονή εαρινή απορροή, το ερημικό γολφωτό μαλβάκι (Sphaeralcea ambigua) είναι ένα κοινό αγριολούλουδο της Ερημου Σονόρα. Τα φυτά είναι ημι-ξύλινα με θάμνινη, 3-ποδια ανάπτυξη και τριχοειδή, γκριζοπράσινα φύλλα και καυλώδες. Ξεκινώντας στα τέλη της άνοιξης, το ερημικό γολφωτό μαλβάκι ανθίζει σε κύματα καθ' όλο το καλοκαίρι, παράγοντας ανοιχτά, κοραλλί-χρώματα άνθη με ζεστά κίτρινα στήμματα.
Το Ocotillo (Fouquieria splendens) είναι ένα ασυνήθιστο ερημικό φυτό ντόπιο στις ερήμους Σονόρα και Τσιουάουα της Βόρειας Αμερικής. Καθ' όλο το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου, το Ocotillo φαίνεται ως ορθή διαμόρφωση νεκρών ραβδιών, αλλά μετά τη βροχή ανθίζει εκρηκτικά, παράγοντας μικρόφυλλα κατά μήκος των καυλών του και 10-ίντσα πρασινάδες φωτεινών ερυθρών ανθέων στην άκρη κάθε κλαδιού. Το φύλλωμα και τα άνθη είναι βραχύβια αλλά γρήγορα επιστρέφουν μετά την πτωση.
Ο κάκτος βαρέλιου αγκίστρου (Ferocactus wislizenii) είναι κοινός σε όλη την Ερημο Σονόρα. Ονομάζονται και για το βαρελιοειδές σχήμα τους και για τις αγκίστρες τους, οι οποίες είναι καμπυλωμένες και μοιάζουν με αγκίστρια ψαριού. Είναι τυπικά 2 πόδια πλατιά και έως 6 πόδια ύψος, αν και παρατηρούνται πολύ μεγαλύτερα δείγματα. Είναι μουντιά, σπαράγγι πράσινα με γκριζά ή ασημένιες αγκίστρες. Στα τέλη του καλοκαιριού, κίτρινα ή πορτοκαλί-ερυθρά άνθη εμφανίζονται γύρω από τον στέφανο του κάκτου που είναι ευνοημένα από κολιβρίδες και μέλισσες.
