Η Σερενγέτι στην Τανζανία φιλοξενεί πλούσια φάουνα. Ορισμένα είδη που ευδοκίμουναν τώρα αντιμετωπίζουν εξαφάνιση λόγω ασθενειών και ανθρώπινης παρέμβασης. Μεταξύ τους βρίσκονται τα «flagship species» (εικονικά είδη) του WWF.
Ένα από τα δύο είδη ρινοκερώτων στην Αφρική, το μαύρο ρινοκέρωτο είναι γκρι, όχι μαύρο. Βρίσκεται στη Σερενγέτι: αρχές 90s μόνο 2.000 στην άγρια φύση. Κατατεθειμένο ως κρίσιμα απειλούμενο από το 2008. Κυνηγάται για το κέρας (ιατρική, σύμβολο πλούτου, λαβές μαχαιριών). Βάρος 1-2 τόνους, μήκος 2,7-3,6 μ. Διατροφή: κλάδοι, φύλλα, βλαστοί. Γονιμοποιείται όλο το χρόνο· ένα νήπιο μένει με τη μητέρα έως 3 χρόνια.
Κατατεθειμένο «απειλούμενο» (ESA). Κίνδυνοι: απώλεια biotope, ενδογαμία, θνησιμότητα νήπιων από ύαινες/λιοντάρια. Το 1900: >100.000 γέπαρδοι. Σήμερα: 9.000-12.000. Ταχύτερο χερσαίο ζώο (110 χλμ/ώρα). Τρώει μικρά άρτια (ίμπαλες, γκαζέλες). Μοναχικά· θηλείες μεγαλώνουν 2-4 νήπια για ~1 χρόνο.
Σημαία είδος, κρίσιμο για το οικοσύστημα (μειώνει θάμνους, βοηθάει άλλα ζώα). Διατροφή: χόρτα, φρούτα, φυτά. Γονιμοποιείται όλο το χρόνο, περισσότερες γεννήσεις στη βροχερή περίοδο. Ομάδες μητρικές. Διάρκεια ζωής έως 70 χρόνια. Κύριος κίνδυνος: σύγκρουση με ανθρώπους (γεωργοί σκοτώνουν ελέφαντες που βλάπτουν αμπελώνες). WWF: απωθητικό με πιπεριές (ενοχλεί, δεν βλάπτει). IUCN: «ευπαθές» (υψηλός κίνδυνος εξαφάνισης).
Ο πιο απειλούμενος χερσαίος хищυτης στη Σερενγέτι. Λιγότεροι από 60 στην περιοχή, 4.000-5.000 σε όλη την Αφρική. Μειώθηκε λόγω ασθενειών οικιακών σκύλων (κλυτήρας, canine distemper) και απώλειας biotope. Ζουν σε σφιχτές ομάδες, κυνηγάν ζώα νομής (ζέβρες, γνού). Μεγαλώνουν τα νήπια συλλογικά και μένουν στη λαγό τους όλη τη ζωή.
