Η φράση «σάκκος και σποδιά» προέρχεται από βιβλικές εκφράσεις μετανοίας (π.χ. Ιωνάς 3:6, Εσθήρ 4:1). Όταν ένας «Κύριος Ντέβις»—πιθανώς νομικός ή πολιτικός του Νότου—στηρίζει ότι η Νότια Καρολίνα δεν πρέπει να έρθει στο δικαστήριο «σε σάκκο και σποδιά» για την Πράξη Δικαιωμάτων Πολιτών του 1964, απορρίπτει την θεατρική μετανοία.
Θέλει να πει: Μην προσεγγίσετε τη διαδικασία ως αμαρτωλός που ζητά έλεος. Μην αναγνωρίζετε ηθικό λάθος ή υπονοείτε ότι η πολιτεία έχει μετανοήσειwirklich το segregationist παρελθόν της. Αντίθετα, στηρίξτε ενεργητική νομική άμυνα της θέσης της πολιτείας—δικαιώματα πολιτείας, συνταγματική ερμηνεία, νομοθετική πρόθεση—χωρίς μετανοητική στάση.
Η Νότια Καρολίνα, όπως άλλες βαθιά νότιες πολιτείες, αντέστησε στην αποσυγχώνευση μέσω στρατηγικών «μαζικής αντίστασης»: κλείσιμο σχολείων, χορηγίες για λευκές ακαδημίες, διατάξεις παρέμβασης. Στο δικαστήριο, οι λειτουργοί συχνά πλαισίωναν την συμμόρφωση ως υποβολή, όχι μετασχηματισμό. Η παρατήρηση «σάκκο και σποδιά» αντανακλά έναν υπολογισμό ότι τα δικαστικά αποτελέσματα εξαρτώνται από νομικά επιχειρήματα, όχι ηθικό θέατρο—και ότι η παραχώρηση ηθικής άρσης στην αντιπολιτεία ενισχύει τη διαπραγματευτική ισχύ.
Η μεταφορά καταγράφει μια επαναλαμβανόμενη τάση στα δικαστήρια δικαιωμάτων πολιτών: αν να διεκδικήσει κανείς στις αρχές (συνταγματικό κείμενο, федеραλισμός) ή στην ηθική (ισότητα, αξιοπρέπεια). Η διατύπωση του Ντέβις επιλέγει ρητά το πρώτο—μια στάση που διαμόρφωσε τη νομική στρατηγική του Νότου εις τα 1970.
