Η υπερξηρή επιφάνεια της Σαχάρας λαμβάνει σχεδόν καμία βροχόπτωση. Αντ' αυτού, το νερό της έρχεται από βαθιά υπόγειο—fossil υδατοφόρα γεμισμένα χιλιάδες έως εκατομμύρια χρόνια πριν, κατά περιόδους pluvial όταν η περιοχή ήταν πράσινη και υγρή.
Το νερό φέρεται στην επιφάνεια μέσω βαθειών φρεατιών και αντλιών (συχνά ντίζελ ή ηλιακά). Εφοδιάζει οασιτικές γεωργίες, αστικά κέντρα (π.χ. Great Man-Made River Project της Λιβύης), και νομάδες κοινότητες. Επειδή η αναφόρτιση είναι αμελητέα, αυτό είναι ουσιαστικά ορυχεία πεπερασμένου νερού.
Η υπερ-εξαγωγή ρίσκου εκκένωσης, υπόσβεσης εδάφους, και αλμυρικοποίησης. Διεθνείς συμφωνίες και προσεκτική διαχείριση είναι κρίσιμες για τη διεύρυνση αυτού του αναντικαταστάτου πόρου.