Ο Αγκόρ Γουατ είναι ο πιο διάσημος ναός των αρχαίων ερείπιων του Αγκόρ. Το όνομα Αγκόρ Γουατ σημαίνει "Πρωτεύον Ναός", ένα σύγχρονο όνομα Κμερ. Ο τόπος βρίσκεται κοντά στη Σιέμ Ριέπ, περίπου τέσσερις ώρες με ταξί βορειότερα της πρωτεύουσας του Καμπότζης, Φνομ Πέν. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, το Καμπότζη έχει δεχθεί μια ταχέως αυξανόμενη ροή τουριστών, με τον Αγκόρ Γουατ ως κύρια του ατράκτיב.
Οι αρχαιολόγοι ημερολογούν την κατασκευή του Αγκόρ Γουατ στον 12ο αιώνα, χτισμένο για τον βασιλιά Σουγιαβαρμάν II. Τα ερείπια του Αγκόρ εκτείνονται σε περισσότερους από 310 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Λίγοι από τους ναούς είναι βουδιστικοί, όπως ο Ναός Μπάγιον, χτισμένος ως βουδιστικό καταφύγιο. Ωστόσο, οι περισσότεροι είναι Ινδουϊστικοί. Ο Αγκόρ Γουατ, που θεωρείται η μεγαλύτερη θρησκευτική δομή στον κόσμο, τιμά τον Ινδουϊστικό θεό Βίχνου.
Σύμφωνα με έκθεση του 2009 του Προγράμματος Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (UNDP), το Καμπότζη παραμένει μια από τις φτωχότερες χώρες στον κόσμο, και είναι κατάταξη 137 από 182 χώρες. Μελέτη του 1995 (UNESCO) βρήκε ότι ο τουρισμός κατάταξης δίπλα στην γεωργία και τη βιομηχανία ως η προτεραιότητα της κυβέρνησης του Καμπότζης γιατί δημιουργεί θέσεις εργασίας, ενισχύει την οικονομία και φέρει ξένο επένδυση στην οικονομία της χώρας που μειώνει τα μετρητά, ενώ ταυτόχρονα προωθεί τον πολιτισμό του Καμπότζης στον υπόλοιπο κόσμο. Σύμφωνα με την τουριστική έκθεση της κυβέρνησης του Καμπότζης, το 2008 περισσότεροι από 2 εκατομμύρια άνθρωποι επισκέφθηκαν τη χώρα, και το μισό από αυτούς επισκέφθηκε την περιοχή του Αγκόρ.
Ο ειδικός για θέματα Νοτιοανατολικής Ασίας και βρετανικός δημοσιογράφος Τομ Φαουθροπ, έγραψε στο "Will Angkor Wat Survive the Invasion of Mass Tourism" (2007) δημοσιευμένο στο "Third World Resurgence", ένα μηνιαίο περιοδικό με έδρα στη Μαλαισία, ότι το μεγαλύτερο μέρος των κερδών του τουρισμού της χώρας δεν χρησιμοποιείται για την εξυπηρέτηση εθνικών τόπων και μνημείων λόγω διαφθοράς και κακής διαχείρισης. Οργανισμοί συντήρησης όπως το Heritage Watch και κυβερνητικοί όργανα όπως η Ιαπωνική Ομάδα Προστασίας Αγκόρ (JSA) λένε ότι γραφίτια στους τοίχους των ναών, κρούσιμα μνημεία και ανελεγμένο απόχετευση παραμένουν απειλή για τα ερείπια καθώς και κακή αρδευτική εξαρτισμένη από τα πολλά ξενοδοχεία που βγαίνουν στη γειτονική Σιέμ Ριέπ. Επιπλέον, η βαριά πεζή κίνηση φθείρει τα σκαλοπάτια και τα μονοπάτια, καθώς οι τουρίστες επιτρέπεται συχνά να διαβιβάζονται ελεύθερα μέσα και έξω από τους ναούς με λίγους περιορισμένους τομείς.
Το 1992, η UNESCO καθίστασε τα ερείπια του Αγκόρ Παγκόσμια Κληρονομιά και δημιούργησε ένα πρόγραμμα για την προστασία των ερείπιων. Σύμφωνα με την UNESCO, ο Αγκόρ είναι "ένα από τα σημαντικότερα αρχαιολογικά τόπους στη Νοτιοανατολική Ασία." Το πρόγραμμα προστασίας, το οποίο κόστισε πάνω από 20 εκατομμύρια δολάρια, αποτελούνταν από δύο φάσεις που πραγματοποιήθηκαν από την JSA με τη βοήθεια του Ιαπωνικού Διεθνούς Κέντρου Συνεργασίας (JICE). Η φάση ένα, από 1995 έως 1999, εστίασε στον ναό Μπάγιον και την Βασιλική Πλατεία. Η φάση δύο, από 1999 έως 2005, συνέχισε την ανακατασκευή του Μπάγιον και πρόσθεσε τη Βιβλιοθήκη Βορρά του Αγκόρ Γουατ.
Το Heritage Watch, ιδρυμένο το 2003, είναι μη κερδοσκοπική λαϊκή οργάνωση που προστατεύει τους τόπους κληρονομιάς στο Καμπότζη. Μέρος του μανδάτου του είναι να "προωθήσει υπεύθυνο τουρισμό που προωθεί τον πολιτισμικό και οικονομικό ανάπτυξη και να ενθαρρύνει τη τουριστική βιομηχανία να υποστηρίζει τις τέχνες, τον πολιτισμό, την κληρονομιά και την ανάπτυξη." Το Heritage Watch εκπαιδεύει επίσης καμπότζικους αρχαιολόγους και εκπαιδεύει την τοπική κοινότητα να διατηρεί τόπους όπως ο Αγκόρ Γουατ. Το 2009, η οργάνωση έλαβε το βραβείο Συντήρησης και Διαχείρισης Κληρονομιάς του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Αμερικής.
