Ιστορικός Εμπορικός Ένταξη Ιαπωνίας με Κορέα, Κίνα και Νότια Ασία

Από περιόδου Γιάγιοι (300 π.Χ.) έως περιόδου Έντο (1603–1868), η Ιαπωνία ανταλλάσσει αγαθά με ηπειρωτικούς και ναυτικούς γείτονες:

Εξαγωγές από την Ιαπωνία

• Ωμές ύλες: Χαλκός (κυρίως, από 7ο αι.), ασήμι, θείο, ξύλο (χινόκι, σούγκι)
• Τελικά αγαθά: Σπαθιά (νιχοντό), οπωδικά πειρικά (ογκί), λακκουργικά (ουρούσι), κεραμικά (Σέτο, Καράτσου, αργότερα Αρίτα/Ιμάρι πορσελάνη)
• Θαλάσσια προϊόντα: Θαλάσσιο φύλλο (κόμπου), ξηρά ψάρια, μαργαριτάρια
• Πολιτιστικά αντικείμενα: Βουδδικά κείμενα, ζωγραφιές, καλλιγραφία, σπαθιά ως διπλωματικά δώρα

Εισαγωγές στην Ιαπωνία

• Από Κίνα: Σηρικά υφάσματα, πορσελάνη, τσάι, φάρμακα/βότανα, βιβλία (Κονφούκιος, Βουδδισμός), χαλκούς νόμισμα (νόμισμα)
• Από Κορέα: Βαμβάκι (Κορυό/Τσοσέν), ντζινσένγκ, χαρτί, κεραμικά (σελάντον, πουντσόνγκ)
• Από Νότια Ασία: Μπαχαρικά (πιπέρι, γαρύφαλλο, κανέλα), σανδάλια, αγαρβούνα, σαπανβούνα, κασσίτερος, ελεφαντοστός, κέρας ρινόκερος, ζάχαρη
• Από Ινδία (μέσω Ν. Ασίας): Βαμβακερά υφάσματα, ινδικό, διαμάντια, Βουδδισμός

Δομές Εμπορίου

• Μισθοφορικές αποστολές (κόκκινες σφραγίδες, 1604–1635): Πολιτικός περίβλημα για εμπόριο (Μινγκ, Τσοσέν)
• Shuinsen (κόκκινες σφραγίδες πλοία, 1604–1635): Τόκουγκαβα-άδεια οπλισμένα εμπορικά πλοία σε Ν. Ασία
• Ναγκασάκι/Ντεϊμα: Μόνο επιτρεπόμενη λιμάνι (1639–1859); Ολλάνδοι, Κινέζοι μόνο
• Τομέας Τσουσίμα: Διαχειρίζεται εμπόριο Κορέας (βακάν)
• Σατσούμα/Ριούκιου: Εμπόριο Κίνας εμμέσως μέσω φόρου βασιλείας

Ροή Ασημιού

Η Ιαπωνία εξήγαγε τεράστιο ασήμι (Ιβάμι Γκινζάν) 1550–1650 — χρηματοδοτώντας ασιατικό εμπόριο, μετά περιορίστηκε (1668) για διατήρηση χρυσού.

Αυτή η ανταλλαγή διαμόρφωσε την ιαπωνική υλική κουλτούρα, τεχνολογία, κουζίνα και διαμόρφωση κράτους.