Αυτοκράτορας Κιαντλونغ και Χριστιανικές Ιεραποστολές: Ανέξεις, Οχι Περιορισμοί

Αντίθετα με την πρόταση, ο Αυτοκράτορας Κιαντλونغ (β. 1735–1796) δεν περιορίστησε συστηματικά τους ευρωπαίους ιεραποστόλους—τουλάχιστον όχι ως συστηματική πολιτική. Η διακυβέρνησή του είδε σχετική ανεκτικότητα σε σύγκριση με τους επόμενους του.

Ιστορικό Πλαίσιο

• Κανγκσι (β. 1661–1722): 1692 Διάταγμα Ανεκτικότητας — Χριστιανισμός επιτρεπόμενος.
• Γιονγκτζενγκ (β. 1722–1735): 1724 απαγόρευση Χριστιανισμού (εκτός Πεκινών ιεραποστόλων που εξυπηρετούσαν το δικαστήριο).
• Κιαντλونغ: Συνέχισε την απαγόρευση του Γιονγκτζενγκ στην αρχή αλλά έπιτρεψε στους Ιησουίτες ιεραποστόλους στο δικαστήριο (αστρολόγοι, ζωγράφοι, μηχανικοί) να μείνουν. Καμία νέα ιεραποστολική είσοδος· καμία μαζική διώξι.

Γιατί Η Παραπληροφορία;

• 1773: Πάπας Κλήμης ΙΔ' καταργεί την Τάξη Ιησού — η ιεραποστολή καταρρέει εσωτερικά.
• 1773: Πρεσβεία Μακάρтни: η διάσημη απόρριψη του Κιαντλونغ στα βρετανικά εμπορικά αιτήματα ("Έχουμε όλα") ενισχύει την εικόνα κλειστότητας.
• Τζιατσίνγκ (β. 1796–1820) & Νταοκουάνγκ: Επιτάχυνση διώξεων (1805, 1814 διατάγματα) — συχνά αναδρομικά συνδεδεμένα με την υστερική βασιλεία του Κιαντλونغ.

Πραγματική στάση Κιαντλونغ

Πραγματική: αξιολόγησε τις τεχνικές δεξιότητες των Ιησούιτών (ημερολογίο, κάνυες, ρολόγια, ζωγραφική) αλλά δεν εμπιστευόταν την θρησκευτική προσηλυτισμό ως κοινωνικά διαταρακτικό. Έγραψε: "Οι Ευρωπαίοι είναι πολύ άγνοιοι των νόμων μας... η θρησκεία τους δεν διαφέρει από την λευκή λωτός ομάδα." (Λευκή Λωτός = απαγορευμένη χιλιαστική ομάδα).

Οι περιορισμοί σκληρύναν μετά την παραίτησή του (1796), όχι κατά την ενεργή του βασιλεία.