Η διαφορά Κίνας-Θιβέτης είναι μια πολυδιάστατη σύγκρουση ριζωμένη σε ανταγωνιστικές αφηγήσεις ιστορίας, κυριαρχίας, πολιτισμού και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Παραμένει ένα από τα πιο ανεξίτηλα γεωπολιτικά ημιμέρια του κόσμου.
Ο Θιβετικός Βουδισμός (Βατζραγιάνα) είναι το θεμέλιο της θιβετικής ταυτότητας. Ο Νταλάι Λάμα (πνευματικός ηγέτης) και ο Πάντσεν Λάμα (δεύτερος στη ιεραρχία) είναι κεντρικοί. Οι πολιτικές της Κίνας — καταστροφή μοναστηριών (Λαρουνγκ Γαρ), υποχρεωτική «πατριωτική εκπαίδευση», περιορισμοί εικόνων Νταλάι Λάμα, Σινισισμός μοναστικών προγραμμάτων — βλέπονται από τους Θιβετές ως πολιτισμική γενοκτονία. Η Κίνα τις παρουσιάζει ως «εκσυγχρονισμό» και «αντι-αποσπασμισμό».
Τεκμηριωμένο από ΟΗΕ, Amnesty, HRW, ICT: αυθαίρετη κράτηση, βασανιστήρια, принуδούμενη εργασία, περιορισμοί μετακίνησης (εσωτερικές διαβατήρια), θρησκευτική καταδίωξη, αναγκαστικές εξαφανίσεις (Γκεντούν Τσοέκι Νίμα, 11ος Πάντσεν Λάμα, εξαφανισμένος από 1995). Η Κίνα αρνείται, αιτιούμενη «αντι-τρομοκρατία» και «διατήρηση σταθερότητας».
Η Θιβέτη είναι το «Τρίτο Πόλο» και «Πύργος Νερού της Ασίας» (πηγή Γιάντσε, Χοάγγχο, Μεκονγκ, Μπραχμαπούτρα, Ινδός). Μεγάλοι υδροηλεκτρικοί φράγματα, ορυχεία (λιθίιο, χαλκός, χρυσός) και ο Σιδηρόδρομος Τσινγχάι-Θιβέτης επιταχύνουν την οικολογική υποβάθμιση και διευκολύνουν την μετανάστευση Χαν (δημογραφική αλλαγή). Οι Θιβετοί το βλέπουν ως εξόρυξη πόρων χωρίς συγκατάθεση.
Δυτικές κυβερνήσεις (ΗΠΑ, ΕΕ) υποστηρίζουν «αυτονομία» και ΔΔΑΑ, χρηματοδοτούν Θιβετικές ΜΚΟ, φιλοξενούν Νταλάι Λάμα. Η Κίνα καταδικάζει αυτό ως «παρέμβαση εσωτερικών υποθέσεων». Ο νόμος Tibet Policy Act και Reciprocal Access to Tibet Act θεσμοθετούν πίεση. Οι περισσότερες χώρες Global South αναγνωρίζουν κυριαρχία ΚΔΚ στη Θιβέτη.
Διάλογος νεκρός από 2010. Η «Σινισισμός» της Κίνας επιταχύνεται. Ο Νταλάι Λάμα (γενν. 1935) γηράσκει· η διαδοχή είναι επερχόμενη κρίση (η Κίνα διεκδικεί δικαίωμα έγκρισης επανένσαρξης). Η σύγκρουση είναι παγωμένη αλλά ευkutή.