Πάνω από 162.000 καταδικαστικοί εξορίστηκαν στην Αυστραλία. Οι περισσότεροι επιβίωσαν—πολλοί ευδοκίμησαν. Οκτώ παράγοντες εξηγούν πώς ένα ποινικό πείραμα έγινε κοινωνία.
Το κράτος παρείχε αλεύρι, αλατισμένο κρέας, τσάι, ζάχαρη, ενδύματα, στέγαση (καταστήματα/καλύβες), και ιατρική φροντίδα. Σκετή αλλά απέφυγε λιμός. Συντάγματα κλιμακώνονταν σε σχέση με την εργασία—κίνητρο να δουλεύουν.
Καταδικαστικοί εκκαθάρισαν γη, σπόρουν σίταρο/καλαμπόκι, φρόντισαν κτηνοτροφία. Μέχρι 1820, η κοινωνία αυταρκούσε σε σιτάρι. Καταδικαστικές φάρμες γίνονταν η τροφική μηχανή—πλεόνασμα υποστήριξε πόλεις, εξαγωγές.
Μόνο σκαπάνε και φτύουν. Σιδηροτεχνίτες, ξυλουργοί, υφαίνοντες, γραμματείες, λιθοτεχνίτες, τυπογράφοι—ανταποδόθηκαν σε ταιριαστή εργασία. Χτίσαν δρόμους, γεφύρες, νοσοκομεία, εκκλησίες, κυβερνητικά σπίτια. Πολλοί απέκτησαν πιστοποιημένα επαγγέλματα.
Μετά τη θεραπεία μέρους (συνήθως 4–7 χρόνια 14ετούσιου τιμωρίας) με καλή συμπεριφορά: μπορούσαν να δουλέψουν για μισθό, να επιλέξουν εργοδότη, να ζήσουν ανεξάρτητα. Δυναμικό κίνητρο αποκατάστασης. Ανακλητικό για κακή συμπεριφορά.
Πλειοψηφία: κλοπή (φαγητό, ενδύματα), λάθρα κήνη, μικρές απάτες—εγκλήματα φτώχειας στην Βρετανία της Βιομηχανικής Επανάστασης. Λίγοι βίαιοι. Προσαρμόσιμοι, κινούμενοι να ξαναχτίσουν.
Λήξη τιμωρίας ή χάρισμα → ελεύθερος αποίκος. Μπόρεσαν να κατέχουν γη, να ψηφίσουν (τελικά), να εμπορεύονται, να παντρευτούν, να μαρτυρήσουν. Πολλοί γίνονταν εύποροι γεωργοί, εμπόροι, εστιατόρια. Μερικοί ίδρυσαν δυναστείες.
Καπελάνιοι, Καθολικές/Προτεσταντικές φιλανθρωπίες, φιλανθρωπικές εταιρείες παρείχαν εκπαίδευση, ηθική καθοδήγηση, υλική βοήθεια, βοήθεια επανένωσης οικογένειας. Κρίσιμα για γυναίκες/παιδιά (γυναικείες εργοστάσιες).
Απόσταση από βρετανική σκληρότητα τάξεων, εγκληματική στιγμα, αστική μιζέρια. Γη διαθέσιμη. Εργασία σπάνια = υψηλοί μισθοί. Πολλοί έβλεπαν την εξόριση ως ευκαιρία—σκοτεινή αλλά πραγματική.
Βίαιη πειθαρχία (φουρουνιά, αλυσίδες, δευτερεύουσες ποινικές εγκαταστάσεις—Νόρφολκ Νησί, Πορτ Άρθουρ, Μακκουάρι Λιμάνι). Υψηλή θνησιμότητα στα ταξίδια, στα πρώτα χρόνια. Απομάκρυνση Ιθαγενών επιταχύνθηκε. Γυναίκες υπέφεραν σεξουαλική εκμετάλλευση. Βρεφική θνησιμότητα φρικτή.
Μια ποινική κοινωνία έγινε έθνος. Καταδικαστική καταγωγή—ποτε κρυμμένη—τώρα είναι πηγή περηφάνιας για εκατομμύρια Αυστραλούς. Τα συστήματα (ανταποδοθείσα εργασία, εισιτήρια, απελευθέρωση) και η προσωπική επιλογή μετατρέψανε "φορτίο" σε πολίτες.
