Ο Τίγρης, μαζί με τον Ευφράτη, ορίζει τη Μεσοποταμία — τη «Χώρα Μεταξύ Ποταμών». Προέρχεται από τα βουνά Ταύρου της Τουρκίας, ρέει 1.850 χλμ μέσω Συρίας και Ιράκ, ενώνονται με τον Ευφράτη για να σχηματίσουν τον Σαττ αλ-Αραμπ, που εκκενώνει στον Περσικό Κόλπο.
Η κοιλάδα Τίγρη-Ευφράτη τροφόταν τις πρώιμες πολιτισμούς της ανθρωπότητας: Σούμερ, Ακκάδ, Βαβυλώνα, Ασσυρία. Ο ποτάμιος παρείχε άρδευση για πλεονάζουσα γεωργία, επιτρέποντας πόλεις, γραφή, κώδικες νόμων και μνημειακή αρχιτεκτονική.
Σήμερα, ο Τίγρης παραμένει η αόρτα του Ιράκ για νερό, γεωργία και μεταφορές. Ωστόσο, φράγματα ανώτερου ρεύματος στη Τουρκία (π.χ. Φράγμα Ίλισου) και στη Συρία έχουν μειώσει δραματικά τη ροή, προκαλώντας αλμυρότητα, απώλεια υγροτόπων και σοβαρές διπλωματικές έντασεις. Η κλιματική αλλαγή επιδεινώνει την κρίση.
Η ισορροπημένη διαχείριση αυτού του κοινού πόρου είναι κρίσιμη για την περιφερειακή σταθερότητα.
