Η ακτογραμμή 7.600 χλμ της Ιταλίας και η χερσονησοειδής γεωμετρία της τη κάνουν εργαστήριο επιρροής ωκεανικών ροών. Η σύνθετη κυκλοφορία της Μεσογείου—που οδηγείται από ειρηνική εισροή, άνεμο, και βαθμίδες πυκνότητας—γράφει το κλίμα, την οικολογία, και την οικονομία της Ιταλίας.
Η **Βορειοατλαντική Ροή** (έκταση Gulf Stream) μπαίνει στη Μεσόγειο μέσω της Στενής της Γιβραλτάρ ως η **Ατλαντική Ιονική Ροή (AIS)**. Φέρει ζεστό, άλμυρο νερό ανατολικά παράλληλα στη Βόρεια Αφρική, μετά βόρεια παράλληλα στη δυτική ακτή της Ιταλίας (Θυρρηνική Θάλασσα). Αποτέλεσμα:
Αλιείς παρακολουθούν **μέτωπα SST** (όρια ροών) μέσω δορυφόρου. Τραβληστές στοχεύουν ζώνες σύγκλισης. Αλλά οι ροές συγκεντρώνουν και ρυπογόνα (πλαστικά, υδρογονάνθρακες) και διασπάν εισβάλλοντα είδη (Caulerpa, Mnemiopsis).
Μεσόγειος ζεσταίνεται 20% γρηγορότερα από παγκόσμιο ωκεανό. Ροές μετατοπίζονται: AIS ενισχύεται, σχηματισμός βαθύ νερό αδυνατεί (Κόλπος Λιονός). Επιπτώσεις: τροπικοποίηση (μπαρακούδα, ψάρι-παπαγάλο στη Λιγουρία), κατάρρευση ενδημικών ειδών, γεγονότα υποξίας, άνοδος επιπέδου θάλασσας (3,2 χλμ/έτος).
Η Ιταλία είναι χερσόνησος *λόγω* των ροών—χτίσαν τις ακτογραφίες της, τρέφουν τα τραπέζια της, ζεσταίνουν τους χειμώνες της, και τώρα την απειλούν.