Σχηματισμός: Σε χιλιετίες, ένας ποταμός ξεπερνά τα όχθηματά του κατά τις πλημμύρες, αποθέτοντας στρώματα ιλύος, άργιλου, άμμου, και χαλίκια στα παραπλησιον χαμηλά εδάφη. Επαναλαμβανόμενες πλημμύρες χτίζουν μια πλατιά, γονιμή πεδιάδα.
Χαρακτηριστικά: Πλούσιο έδαφος, υψηλή γεωργική παραγωγικότητα, περιοδικές πλημμύρες, ελικοειδή ρέυματα, λίμνες οξβόου, φυσικά φράγματα. Παραδείγματα: πεδιάδα δέλτα Μισισιπί, Ινδο-Γαγγετική Πεδιάδα, Κοιλάδα Νείλου, Αμαζονικό várzea.
Σχηματισμός: Στο στόμα ενός ποταμού, όπου η ροή μειώνεται μπαίνοντας σε σταθερό νερό (ωκεανός, λίμνη, φράγμα), τα ιζήματα κατακερματίζονται και συσσωρεύονται. Ο ποταμός διχοτομείται σε διανομείς, χτίζοντας μια φτεροειδή ή πουλιές-πόδια μορφή χερσαίου χερσαίου ωκεανία.
Χαρακτηριστικά: Υψηλά γονιμοποιημένα, δυναμικά (ρέυματα μετατοπίζονται), υποβρύχιο-ευαίσθητα, οικολογικά πλούσια (υγρότοποι, εκβολές). Ευάλωτα στην άνοδο επιπέδου θαλάσσης, υποβρύχιο, φράγματα ανώτερης ροής που παγιδεύουν ιζήματα. Παραδείγματα: Δέλτα Νείλου, Δέλτα Μισισιπί, Γάγγης-Μπραχμαπούτρα (Σουντάρμπανς), Δέλτα Μεκóng, Δέλτα Βόλγας.
Οι αλлюβιες πεδιάδες σχηματίζονται παράλληλα στο ρεύμα του ποταμού σε μεγάλο μήκος· τα δέλτα σχηματίζονται στον τερματισμό όπου ο ποταμός συναντά μια λεκάνη. Και τα δύο είναι ιζηματώδεις δώρα ρευστών νερών.
