Η υδραυλική μεταφορά παραμένει η ραχοκοκαλιά του παγκόσμιου εμπορίου για πειστικούς λόγους:
Χαμηλότερο κόστος ανά τόνου-μίλια για bulk φορτίο (άνθρακας, σίδηρος, σίτι, πετρέλαιο). Ένα μεγάλο πλοίο = εκατοντάδες φορτηγά/τρένα.
Τα πλοία εκπέμπουν ~10–40g CO₂/ton-κμ vs. ~80g για φορτηγό, ~20g για σιδηρόδρομο. Νέα καύσιμα (LNG, μεθανόλη, ανεμοβοήθεια) βελτιώνουν περαιτέρω.
Ποταμοί, κανάλια και παραλιακές διαδρομές φτάνουν περιοχές χωρίς δρόμους/σίδηρο. ζωτικής σημασίας για νησιωτικές χώρες και ηπειρωτικές χώρες μέσω river-sea πλοίων.
Πολύ λιγότεροι θάνατοι ανά τόνου-μίλια από δρόμο/σίδηρο. Ρυθμίζεται από IMO (SOLAS, MARPOL).
Η υδραυλική μεταφορά κινεί ~90% του παγκόσμιου εμπορίου κατά όγκο. Τα οικονομικά και περιβαλλοντικά της πλεονεκτήματα διασφαλίζουν τη συνεχή κυριαρχία της.