Δεν υπάρχει αρχαιολογική ή ιστορική απόδειξη ότι οι Μάκαχ της Βορειοδυτικής Πλευράς χτίσαν κανοέ ικανά για εκτεταμένη ανοιχτόωκεανική πλοήγηση. Τα εξελιγμένα τους πλοία ήταν εξειδικευμένα σχεδιασμένα για τις συγκεκριμένες απαιτήσεις των ακτοπλοϊκών νερών.
Τα κανοέ των Μάκαχ—συχνά μεγάλα, σκευαστές κέδρinos με καμπυλωμένες πρύμνες και πλεούρ—βελτιστοποιήθηκαν για σταθερότητα σε κοντινά νερά, πλοήγηση μέσω φυτών κέλπ, και διαχείριση του χοπ του Στενού Χουαν ντε Φούκα. Χρησιμοποιήθηκαν για φάλαινα, φώκια, αλιεία, και διακινούμενη μεταφορά μεταξύ χωριών κατά μήκος της ακτής.
Η ναυτική τους δεξιότητα ήταν εξαιρετική, αλλά εφαρμόζονταν στην εκμετάλλευση του πολύπλοκου ακτοπλοϊκού περιβάλλοντος στο οποίο ζούσαν, όχι στη διάσχιση του ανοιχτού Ειρηνικού.
