Μια ποταμική σύγκρουση είναι το γεωγραφικό σημείο όπου δύο ή περισσότερες ρεούσες υδατικές μάζες συγχωνεύονται σε ένα κανάλι. Αυτό το φυσικό φαινόμενο δημιουργεί δυναμικές υδρολογικές, οικολογικές, και γεωμορφολογικές συνθήκες που είναι ζωτικής σημασίας για τα ποταμικά συστήματα.
Ο πιο συχνός τύπος, όπου ένα μικρό ρεμα (υποχρέωση) συναντάται με μεγαλύτερο κύριο ποτάμι. Η υποχρέωση συμβάλλει ροή, sediment, και θρεπτικά στο κυρίαρχο υδροδρόμο.
Συμβαίνει όταν δύο ή περισσότερες κεφαλαιακές ροές σχεδόν ίσου μεγέθους ενώνουν για να σχηματίσουν ένα μεμονωμένο, μεγαλύτερο ποτάμι. Αυτό σηματοδοτεί την επίσημη αρχή της κύριας πορείας του ποταμού.
Περιγράφει συγκεκριμένα τη συνάντηση δύο ποταμών σχεδόν ίσου μεγέθους και απορροής. Το προκύπτων ποτάμι συχνά παίρνει νέο όνομα (π.χ. οι Allegheny και Monongahela που σχηματίζουν τον Ohio River).
Στο στόμα ενός ποταμού, το κύριο κανάλι διαιρείται σε πολλαπλούς διανομείς που ξεχνιάζουν σε δέλτα. Το σημείο όπου ξεκινά αυτή η διακλάδωση είναι μια σύγκρουση αντίστροφα – ένα κανάλι γίνεται πολλά.
Ένα σπάνιο γεωμορφολογικό γεγονός όπου η κορυφική φθορά ανακατευθύνει τη ροή ενός ποταμού στο σύστημα ενός γειτονικού, πιο επιθετικού ποταμού. Το σημείο κατάληψης είναι μια διακριτή σύγκρουση.
Σε συστήματα πλεγμένων ποταμών, πολλαπλές διαπλεκόμενες ροές διαιρούνται και επανενώνεται συχνά. Μια σύγκρουση πλέγματος είναι όπου δύο ή περισσότερες anabranches ενώνουν πάλι σε ένα μόνο νήμα.
Οι συγκρούσεις είναι hotspots για βιοποικιλότητα, καθώς τα μιγνύμενα νερά δημιουργούν ποικίλους βιότοπους. Είναι κρίσιμες για μοντελοποίηση μεταφοράς sediment, πρόβλεψη πλημμύρων, διαχείριση υδάτινων πόρων, και κατανόηση εξέλιξης τοπίου. Πολλές μεγάλες πόλεις ιδρύθηκαν σε συγκρούσεις λόγω των στρατηγικών πλεονεκτημάτων μεταφορών και άμυνας.