Η ρύπανση ποταμών εκκινεί καскаδικά βλάβες:
Βαρέα μέταλλα, τοξίνες και παθόγενα καθιστούν το νερό ακατάλληλο για πότισμα, αναψυχή και άρδευση.
Υπερβολικά θρεπτικά (άζωτο, φώσφορος) τρέφουν αλγικές άνθισεις που εξαντλώνουν το οξυγόνο, δημιουργώντας «νεκρές ζώνες».
Άμεση θνησιμότητα και καταστροφή البيότοπων μειώνουν τη βιοποικιλότητα και διαταράσσουν τα θρεπτικά δίκτυα.
Υδατά जनিত ασθένειες (χολέρα, θυφώδης, δυσεντερία) διαδίδονται μέσω μολυσμένου νερού.
Η ρύπανση διαδίδεται σε υπόγεια νερά, εδάφη, υγρότοπους και ακτιναϊκά οικοσυστήματα.
Μείωση τουρισμού, ακινήτων, αλιείας· υψηλό κόστος αποκαθάρισης.
Κολύμπι, βαρκάρια, αλιεία γίνονται επικίνδυνα ή αδύνατα.
Η προστασία ποταμών φρουρά τα οικοσυστήματα, οικονομίες και ανθρώπινη υγεία.
