Αντίθετα με την κοινή έννοια, η ταχύτερη ροή σε έναν ποταμό συνήθως συμβαίνει στα βαθύτερα και ευρύτερα τμήματα του ρούσλου, όχι στα στενότερα. Σε βαθιά, ευρεία διαδρομές, το νερό αντιμετωπίζει λιγότερο τριβικό έλκος από το βήμα και τις όχθες σε σχέση με τον όγκο του, επιτρέποντας υψηλότερες ταχύτητες. Αντίθετα, ρηχά, στενά τμήματα αυξάνουν το υγρό περιμετρικά σε σχέση με το διαγώνιο τομέα, ενισχύοντας το όριο τριβής και επιβραδύνοντας τη ροή. Αυτή η αρχή περιγράφεται από την υδραυλική γεωμετρία και τις εξισώσεις Manning ή Chezy. Κατά τις πλημμύρες, οι ταχύτερες ροές του ποταμού βρίσκονται συχνά στο κύριο ρούσλο μακριά από τις άκρες, ενώ η υπερχείλιση στην πεδιάδα είναι πολύ πιο αργή λόγω βλάστησης και ρηχού βάθους. Η κατανόηση της κατανομής ταχύτητας είναι κρίσιμη για ναυσιπλοΐα, μεταφορά ιζημάτων, και μοντελοποίηση πλημμυρών.
