Τα κανάλια ήταν ταχυτήρια μετανάστευσης στο 1800, αναδιαμορφώνοντας τον δημογραφικό χάρτη της Αμερικής:
Προ-κανάλι: Βαριά άμαξα = 100–200$/οικογένεια, εβδομάδες δυσκολιών. Κανάλι Ιερι (1825): 10–15$, 6–8 ημέρες Άλμπани→Μπουφάλο. Ευρωπαίοι μετανάστες που κατακτιζονταν στη Νέα Υόρκη μπορούσαν να φτάσουν στο εσωτερικό φθηνά και γρήγορα.
Ιερι Κανάλι → Μεγάλες Λίμνες → Σικάγο, Μιλγουόκι, Ντετρόιτ, Κλίβλαντ. Κανάλια Οχάιο & Ιερι, Μιάμι & Ιερι, Γουαμπάς & Ιερι, Ιλλινόις & Μισίγκαν εξέπληξαν αποίκους στην Οχάιο, Ινδιάνα, Ιλλινόις, Ουισκόνσιν. Πωλήσεις αγροτεμαχιών ανεσκάφησαν· γραφεία γης υπερφορτωμένα.
Πρώιμοι αποίκους (π.χ. Ιρλανδοί στα καταστρώματα κατασκευής Ιερι) έγραφαν σπίτι → αποστολές + εισιτήρια → συγγενείς ακολουθούσαν → εθνικές γειτονιές → εκκλησίες, αλληλεγγυτικές εταιρείες, πολιτικές μηχανές. Τα κανάλια ήταν η φυσική διαδρομή για αυτά τα δίκτυα.
Τα κανάλια φέραν Γιαンキ, Ιρλανδούς, Γερμανούς, Καναδούς, Αφρικανούς Αμερικανούς (ελευθερωμένους/φυγάδες), Ινδιάνους σε καθημερινή επαφή. Νέες διαλέκτοι, τρόφιμα, συνδικαλισμός, θρησκείες, πολιτική αναδύθηκαν στις καναλιοπόλεις.
Σιδηρόδρομοι (1850+) ξεπέρασαν τα κανάλια στη ταχύτητα. Αλλά τα κανάλια θέσπισαν την αρχική πλέγμα οικισμών του Μιντγουέστ. Ο δρόμος Ιερι Κανάλι αντιστοιχεί ακόμα σήμερα στην Νέα Υόρκη Θρούγουέι, I-90 και την πιο πυκνή ραχοειδή κατανομή πληθυσμού της ανατολικής Νέας Υόρκης.