Όταν ο Διορυγός Erie άνοιξε το 1825, ξαναδιαμόρφωσε τις Ηνωμένες Πολιτείες οικονομικά, δημογραφικά, και γεωγραφικά. Εδώ είναι γιατί είχε σημασία.
Πριν από τον διορυγά, η μετακίνηση εμπορευμάτων μεταξύ Μεγάλων Λιμνών και Ατλαντικού απαιτούσε αργές, ακριβές επίγειες ταξιδιώματα. Ο υδαγωγός 363 μιλίων μειώσε τα έξοδα μεταφορών κατά 90 % και κόβει τον χρόνο ταξίδι από εβδομάδες σε ημέρες.
Ο διορυγός γίνεται «πύλη προς τη Δύση», επιτρέποντας σε χιλιάδες καταρτιστές να φτάσουν στο Οχάιο, Ινδιάνα, Ιλλinois, και Μισιγκάν. Ο πληθυσμός σε εκείνες τις επικρατείες εκραγεί, επιταχύνοντας την πολιτεία και την γεωργική ανάπτυξη.
Ο λιμεν της Νέας Υόρκης γίνεται η πρωταρχική πύλη για σιτάρι Μέσοδύσης και κατασκευασμένα αγαθά Ανατολής. Τα τέλη διορύγματος χρηματοδοτούν κρατικά έργα, και βιομηχανίες όπως αλεία φουρνίν εμπορεύονται παράλληλα των οχέων του.
Δημιούργησε ένα συμβιωτικό εμπορικό βρόχο: Δυτικές πρώτες ύλες ρέουν ανατολικά· Ανατολικά τελειωμένα αγαθά ρέουν δυτικά. Αυτή η ενοποίηση έβαλε τα θεμέλια για μια αληθινά εθνική οικονομία.
Ευρωπαίοι μετανάστες χρησιμοποίησαν τον διορυγά για να φτάσουν στο εσωτερικό, ποικιλμορφώντας τον πληθυσμό. Πόλεις όπως Μπάφαλο, Ρότσεστερ, και Συρακούσες αυξήθηκαν σε μεγάλους βιομηχανικούς κόμβους.
Ο Διορυγός Erie δεν ήταν απλώς μια γράμμα—ηταν το διαδίκτυο του 19ου αιώνα του εμπορίου, δεσμεύοντας έναν ήπειρο.
