Το επίπεδο έδαφος στις δύο πλευρές ενός ποταμού όπου ιLY έχουν κατατεθεί με την πάροδο του χρόνου ονομάζεται πλημμυρική λειμώνας. Είναι μια δυναμική, γονίμη ζώνη που διαμορφώνεται από τον φυσικό κύκλο πλημμύρας του ποταμού.
Όταν ένα ποτάμι ξεπερνά τα όρια του κατά τη διάρκεια υψηλής ροής, το νερό διασπάται στα πέριξ χαμηλά εδάφη. Η ταχύτητα πέφτει, και το ανεμμένο ιLY (ίλι, πηλός, άμμος) κατακερματίζεται. Επαναλαμβανόμενες πλημμύρες χτίζουν στρώματα αλλυβίου—πλούσιο, λεπτόχυνο έδαφος—δημιουργώντας μια ευρεία, επίπεδη επιφάνεια. Το ποτάμι επίσης μετακινείται πλαγιοδρόμιος, ξεθραύει τις εξωτερικές όχθες και καταθέτει point bars, επεκτείνοντας την πεδιάδα κατά χιλιετίες.
Οι πλημμυρικές λειμώνες είναι hotspot βιοποικιλότητας: φιλτράρουν ρύπους, αποθηκεύουν νερό πλημμύρας, ανανεώνουν υδροφόρα, και παρέχουν biotope για αναπαραγωγή ψαριών, νερόποδα, και ποτάμια δάση. Η έννοια "πλημμυρικού σφυγμού" περιγράφει πώς η εποχιακή πλημμύρα οδηγεί την παραγωγικότητα.
Τα γονιμά εδάφη ελκύουν γεωργία (δέλτα Νείλου, Μισισιπί, Μεκκόνγ). Το επίπεδο έδαφος καλεί ανάπτυξη. Αλλά η οικοδόμηση σε πλημμυρικές λειμώνες αυξάνει την πλημμυρική ζημιά—φράγματα και αποστροφές αποσυνδέουν ποτάμια από τις πεδιάδες τους, επιδεινούνοντας τις κατωρρευτικές πλημμύρες και στερώντας τα υγρότοπα από ιLY.
"Χώρος για το ποτάμι" προσεγγίσεις: αποσβέσιμα φράγματα, επανασύνδεση πλημμυρικής λειμώνας, συμφωνίες συντήρησης, χρήσεις γης ανοχήτικες στην πλημμύρα. Η αποκατάσταση λειτουργίας πλημμυρικής λειμώνας μειώνει κίνδυνο και αναζωογοτεί οικοσυστήματα.
Μια πλημμυρικής λειμώνας δεν είναι απλώς γη κοντά σε ποτάμι—είναι το ιστορικό κρεβάτι, τραπεζαρία, και νιπιοκομείο του ποταμού, γραμμένο σε ιLY.
