Αν η Καλιφόρνια είχε κυκλοφορικό σύστημα, ο Κόλπος Σαν Φρανσίσκο θα ήταν η καρδιά του—ένα τεράστιο, διεσταλμένο εστιάριο όπου οι ποταμοί Σακραμέντο και Σαν Χουάκιν συναντούν τον Ειρηνικό, δημιουργώντας ένα από τα πιο οικολογικά και οικονομικά σημαντικά υδάτινα σώματα της Βόρειας Αμερικής.
Η κλίμακα αλατότητας του Κόλπου—γλυκιά στο Δέλτα, θαλάσσια στο Γκέιτ—δημιουργεί εκλογικές όψεις που υποστηρίζουν:
Ο Κόλπος αντιμετωπίζει ταχέως αυξανόμενους κινδύνους: αύξηση επιπέδου θαλάσσης (20–50εκ. μέχρι 2050), εισβάλλοντα είδη (250+ εγκατεστημένα), παλαιό ρύπανση με υδράργυρο, και απόκλιση νερού για γεωργία. Η Επιτροπή Διατήρησης και Ανάπτυξης Κόλπου Σαν Φρανσίσκο (1965) πρωτοπόρησε στη διακυβέρνηση εστιαρίων· τα τρέχοντα Baylands Goals στοχεύουν 100.000 στρέμματα αλυκών υγροτόπων μέχρι 2100.
Ο Κόλπος Σαν Φρανσίσκο είναι παγκόσμιο εργαστήριο εστιαρίων—όπου η επιστήμη αποκατάστασης, η προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και η διαχείριση της αλληλεπίδρασης πόλης-νερού δοκιμάζονται σε κλίμακα. Τα μαθήματά του ενημερώνουν το Χέσικ Πικ, το Πούτζετ Σαουντ, τον Τάγος, τη Θάμη και κάθε εστιάριο όπου η ανθρωπότητα και η παλίρροια διαπραγματεύονται τη συνύπαρξη.