Ένας πολύπους αντιπροσωπεύει το στάδιο ζωής sessile (μόνιμα προσκολλημένο) των κνηδωνίων — φύλου που περιλαμβάνει αμφιπρόσβειτα, θαλάσσιες ανεμώνες, μεδούσες και υδροειδή. Αυτά τα μικρά, κυλινδρικά οργανίσμα κολλάνε σε υποστρώματα και εκτείνουν έναν δακτύλιο από触须 που περιβάλλει ένα κεντρικό στόμα, σχηματίζοντας το θεμέλιο μερικών από τα πιο ποικιλόμορφα οικοσυστήματα της Γης.
Κάθε πολύπους αποτελείται από απλό σώμα στήλη με ποδικό δίσκο για προσκόλληση και προφορικό δίσκο που φέρει触须 οπλισμένα με κνηδοκύτταρα (δεσμικά κύτταρα) για καταγραφή θήρας και άμυνα. Η γαστρογυμναστική κοιλία εξυπηρετεί τόσο πέψη όσο και διανομή θρεπτικών. Οι περισσότεροι πολύπους που χτίζουν ρίφες εκκρίνουν εξωτικά σκελή καρβονικού ασβέστιου, χτίζοντας σταδιακά τις τεράστιες δομές που αναγνωρίζουμε ως αμφιπρόσβειτα ρίφη.
Οι πολύπους αναπαράγονται τόσο σεξουαλικά όσο και άσεξουαλικά. Η σεξουαλική αναπαραγωγή απελευθερώνει γονίδια στη στήλη νερού, παράγοντας ελεύθερα κολούμποντα πλάνα που κατακταίνουν νέες τοποθεσίες. Η άσεξουαλική αναπαραγωγή — μέσω γέμματος ή σχήματος — δημιουργεί γενετικά ισότιμα κλωνα που παραμένουν συνδεδεμένα, σχηματίζοντας κολονίες που μπορούν να εκτείνονται μέτρα και να επιβιώνουν για εκατονταετίες. Αυτή η κολονιακή ανάπτυξη είναι πώς τα αμφιπρόσβειτα ρίφη επεκτείνονται.
Τα αμφιπρόσβειτα που χτίζουν ρίφες (hermatypic corals) φιλοξενούν συμβιωτικά zooxanthellae φύκα μέσα στα ιστούς τους, κερδίζοντας φωτοσυνθετική ενέργεια ενώ παρέχουν καταφύγιο. Αυτή η συνεργασία οδηγεί την παραγωγικότητα ρίφων, υποστηρίζοντας περίπου 25% των θαλάσσιων ειδών παρά το ότι τα ρίφη καλύπτουν λιγότερο από 1% του ωκεανίου πάτους. Οι μη-αμφιπρόσβειτες μορφές (ahermatypic) ευδοκιμούν σε βαθύτερα, σκοτεινά νερά χωρίς συμβιωτές φύκους.
Σε πολλά κνηδωνία, το στάδιο πολύπου εναλλάσσεται με ένα ελεύθερα κολυμβώμενο στάδιο medusa (μεδούσα). Ωστόσο, τα αμφιπρόσβειτα και οι θαλάσσιες ανεμώνες υπάρχουν αποκλειστικά ως πολύπους καθ' όλη τη ζωή τους, έχοντας χάσει την medusa φάση εξελικτικά.
Η κατανόηση των πολύπων φωτίζει τη βιολογία αμφιπρόσβειτων ριφών, τις προκλήσεις διατήρησης και την εκπληκτική εξελικτική επιτυχία αυτών των αρχαίων, απλών ζώων που χτίζουν πολύπλοκες υδατινές πόλεις.
