Οι γέφυρες κονσόλας — δομές όπου οι οριζόντιες πλέυρες υποστηρίζονται μόνο από ένα άκρο — απαιτούν υλικά με εξαιρετική τάση, αντισυμπιεστική αντίσταση, και ανθεκτικότητα. Η σύγχρονη μηχανική χρησιμοποιεί αρκετές πρωτογενείς κατηγορίες υλικών, καθένα προσφέροντας διακριτά πλεονεκτήματα για συγκεκριμένες εφαρμογές.
Το πιό ευρέως χρησιμοποιούμενο υλικό για σύγχρονες γέφυρες κονσόλας. Η υψηλή αντίσταση συμπίεσης του σκυροδέματος, η πλαστικότητα, η πυρίδια ανθεκτικότητα, και η κόστος-αποδοτικότητα το καθιστούν ιδανικό για πυλώνες, πλέυρες, και box girders. Το προκατατεταμένο σκυρόδεμα — όπου εσωτερικοί σίδηροι τενίες τεντώνονται μετά την οξείδωση — αυξάνει δραματικά την τάση ικανότητα, επιτρέποντας μεγαλύτερα φάσματα με λεπτότερες τομές. Η Γέφυρα Μπαλουάρτε στη Μεξική (520m κύριο φάσμα) είναι ένα παράδειγμα σκυροδεματικής κατασκευής κονσόλας.
Η εξαιρετική αναλογία δύναμης-βάρους του σιδήρου τον καθιστά αναπόσπαστο για μεγάλα φάσματα κονσόλας. Χρησιμοποιείται για κύριες κορμούς, τρελλούς, και συστήματα καλώδιων, ο σίδηρος επιτρέπει γρήγορη στεγνόποιηση και εκτελεί καλά υπό δυναμικά φορτία. Η Γέφυρα Φορθ στη Σκωτία (1890, φάσματα 521m) παραμένει η εικονική σιδηρά κονσόλα, ενώ σύγχρονα σχέδια χρησιμοποιούν υψηλής αντοχής βαθμίδες (HPS 70W, 100W) για μειωμένο βάρος.
Παραδοσιακό υλικό για μικρότερα φάσματα, τώρα βελτιωμένο μέσω κολλητής λامينάρ ξύλου (glulam) και διασταυρωμένου λaminenάρ ξύλου (CLT). Αυτά τα μηχανικά προϊόντα προσφέρουν βελτιωμένη διαστατική σταθερότητα, δύναμη, και πυρική απόδοση. Κατάλληλα για πεζογέφυρες και ελαφριά οχήματα φάσματα έως ~50m, με πλεονεκτήματα βιωσιμότητας.
Ανθρακικά, υαλινά, ή αραμίδ ινά σε πολυμερικές μήτρες παρέχουν εξαιρετικές αναλογίες δύναμης-βάρους, ανοσία κorroσίον, και αντίσταση στην κούραση. Χρησιμοποιούνται για πάνελ πλέυρας, ενίσχυση υφιστάμενων δομών, και ολοκληρωμένα σύνθετα πεζογέφυρες. Η Πεζογέφυρα Aberfeldy (Σκωτία, 1992) πρωτοπόρησε στο ολοκληρωμένο σύνθετο σχέδιο κονσόλας.
Οι σύγχρονες γέφυρες συχνά συνδυάζουν υλικά στρατηγικά: σκυροδεματικούς πυλώνες με σιδηρές υπερδομές, σιδηρούς κορμούς με FRP πλέυρες, ή σκυροδεματικούς πύργους με σύνθετα καλώδια. Αυτή η βελτιστοποίηση ταιριάζει τις ιδιότητες υλικών σε συγκεκριμένες δομικές απαιτήσεις.
Οι μηχανικοί αξιολογούν μήκος φάσματος, απαιτήσεις φορτίου, περιβαλλοντική έκθεση, πρόσβαση κατασκευής, προσδοκίες συντήρησης, κύκλου ζωής κόστος, και αισθητικούς στόχους. Η βέλτιστη επιλογή συχνά περιλαμβάνει υβριδικές λύσεις αξιοποιώντας τα πλεονεκτήματα κάθε υλικού εκεί όπου εκτελούν το καλύτερο.
