Ο Ποτάμος Εβρος (Río Ebro), στα 910 χιλιόμετρα (565 μίλια), είναι το μεγαλύτερο ποτάμι της Ισπανίας εντός των συνόρων της. Ρέοντας από τα Βουνά Κανταβριακά στη Μεσογειακή Δέλτα, υποστηρίζει εξαιρετική βιοποικιλότητα και ανθρώπινη πολιτεία σε όλο το βορειοανατολικό Ιβηρικό Χερσόνησο.
Είδη Ψαριών: Ο Εβρος φιλοξενεί εκτιμώμενα ειδή αλιείας συμπεριλαμβανομένων ψαριών (επάνω ρεύματα), Ατλαντικού σαλμός (ιστορικά, τώρα ανακούφιση), Ευρωπαϊκού χελιού (κρίσιμα κινδυνευμένο), κυπρίνων, μυρμῆγες, και γατωψάρων (εισαχθέντες, τώρα τεράστια δείγματα). Το ποτάμι υποστηρίζει σημαντική αλιευτική και εμπορική αλιεία.
Πτηνοπανίδα: Πετεινοί ρατών συμπεριλαμβανομένων γυπαετών, χρυσών αετών, και γρυπαετών κυνηγούν κατά μήκος του ποταμικού δίαυλου. Υγρότοποι ελκούν τσικνιές, χτενοσέροια, και μετανάστευση υδρόβια.
Οι όχθες του ποταμού υποστηρίζουν διακριτές φυτικές κοινότητες:
Θηλαστικά: Ευρωπαϊκή βίδρα (ανανεούμενη πληθυσμός), κάστωρας (επανεισαγωγή), αγριόχοιρος (φιλαρδός). Ερπετά/Βατράχια: Ευρωπαϊκή χελώνα λίμνης, διάφορα βατράχια, σαύρα, και φίδια συμπεριλαμβανομένου του σκαλοποιημένου φιδιού.
Μεγάλες πόλεις αγκυρώνουν τον δρόμο του Εβρου:
Η Δέλτα του Εβρου (320 km²) είναι παγκοσμίως σημαντικός υγρότοπος — καλλιέργεια ρυζιού, καταφύγιο πουλιών, και αυξανόμενη προορισμός ecotourism. Ωστόσο, το ποτάμι αντιμετωπίζει προκλήσεις: φράγματα κατακερματίζοντας biotopes, γεωργική ρύπανση, εισβάλλοντα είδη (μύδι ζέβρα, γατόψαρο), και κλιματική αλλαγή μειώνοντας τη ροή.
Ο Εβρος παραμένει η μεγάλη ποταμική αρτηρία της Ισπανίας — οικολογικά ζωντανή, πολιτισμικά θεμελιωδής, και αυξανόμενη αμφισβητούμενη.