Πολύ πριν η Νινευή γίνει το πρόσωπο της ασσυριακής δύναμης, ο Ασσούρ – η πόλη που έδωσε το όνομά της στην αυτοκρατορία – έβαλε τα θεμέλια. Καθισμένος στη δυτική όχθη του Τίγρη στη σημερινή βόρεια Ιράκ, ο Ασσούρ δεν ήταν απλώς πρωτεύουσα· ήταν στρατηγικόchef-d'œuvre. Δείτε πώς μιαensko πόλη-κράτος γέννησε κούνια πολιτείας.
Ο Ασσούρ καθόταν σε σταυροδρόμι: βόρεια-νότια κατά τον Τίγρη, ανατολή-δύση μεταξύ Μεσογείου και ιρανικού πεδιάδας. Τα καραβάνια που μεταφέρασαν ανατολικά μέταλλα, βαβυλώνια υφάσματα και λεβαντινικά articles πολυτελείας πρέπει να περάσουν. Η πόλη φόρολογούσε, εμπορεύετο και πλουτίζονταν από δασμούς διέλευσης – σαν μια Χαλκοειδής Σιγκαπούρη.
Οι περιβάλλοντες προσκύμνες παρήγαγαν χαλκό, σίδηρο και ξύλο – κρίσιμα για όπλα, εργαλεία και κατασκευές. Οι χυτικά πεδία κάτω παρήγαγαν κρίθη, σίτο και φοίνικες μέσω υδραγώγησης. Ο Ασσούρ μπορούσε να τρέψει και να οπλίσει τον εαυτό του χωρίς να ζητάει από γείτονες.
Ασσυριακά κείμενα καυχιούνται για τους χαλκουργούς, υφαντές και κεραμείς του Ασσούρ. Η πόλη χτίσει ναούς, παλάτια, τεράστια τείχη και εξελιγμένο σύστημα νερού (καναλιάδες, δεξαμενές, qanats). Αυτό δεν ήταν απλώς επιβίωση – ήταν πολιτική μηχανική ως προβολή ισχύος.
Ο Ασσούρ εξηγείρα επαγγελματιασμό στρατιωτών: μόνιμους στρατούς, σιδηρά όπλα, πολιορκητικές μηχανές και – κρίσιμα – μονάδες ιππικού που μπορούσαν να χτυπήσουν γρήγορα και μακριά. Οι εκστρατείες τους δεν היו ληστείες· ήταν υπολογισμένες επεκτάσεις.
Βασιλιάδες όπως Σαμσι-Αδάν Α΄ (π.χ. 1800 π.Χ.) και αργότερα Πουζούρ-Ασσούρ Γ΄ συνθέτωσαν дипломаτεία με βία: συνθήκες, γαμικές συμμαχίες, δορυφορικά δίκτυα. Κυβέρνησαν μέσω κεντρικευμένης διοίκησης με επαρχιακούς στρατηγούς, τυποποιημένα βάρη και βασιλικούς επιθεωρητές – νωριά αυτοκρατορική διοίκηση.
Ο θεός Ασσούρ (ισοδυναμούμενος με Ενλίλ) ήταν ο προστάτης της πόλης. Ο ναός του κυριάρχησε τον ορίζοντα· ο βασιλιάς ήταν ο οικονομος του. Η θρησκεία νόμιζε την εξουσία, ενώσε διαφορετικούς υποτακτους και την πόλη γίνεται προσκυνηματικό κέντρο – πνευματική βαρύτητα ενισχύοντας πολιτικό βάρος.
Η δύναμη του Ασσούρ δεν ήταν ένα πράγμα. Ήταν γεωγραφία εκμεταλλευμένη, πόροι αξιοποιημένοι, δεξιότητες εξοπλισμένες, στρατοί εκπαιδευμένοι, дипломаτεία παγιδευμένη και πίστη οπλοποιημένη. Αυτός ο τύπος χτίσεια αυτοκρατορία που αργότερα μετέφερε πρωτεύουσες – αλλά δεν ξέχασε ποτέ το πρώτο της σπίτι.
