Το ρητό «Επιτρέπεται σε ώρες μεγάλου κινδύνου να περπατάς με το διάβολο μέχρι να διαβεί τη γέφυρα» (συχνά αποδίδεται ως «Όταν είσαι σε κίνδυνο, ακόμα και ένας εχθρός γίνεται φίλος») καταγράφει μια βίαια πραγματική αλήθεια: η επιβίωση υπερτερεί της αρχής.
Σε ανέλπιστες καταστάσεις—πόλεμος, καταστροφή, ζωὴν απειλούσα ασθένεια—η ηθική καθαρότητα είναι πολυτέλεια. Η αποδοχή βοήθειας από έναν αντίπαλο, έναν μη αρεστὸ συνεργάτη, ή έναν ιστορικό εχθρό δεν είναι υποκρισία; είναι αυτοπροστασία. Ο «διάβολος» αντιπροσωπεύει οποιονδήποτε συνήθως αποφεύγετε, και η «γέφυρα» είναι η άμεση κρίση.
Η παροιμία δεν προωθεί την εγκατάλειψη αξιών μόνιμα. Αναγνωρίζει μια προσωρινή, τακτική εκεχειρία. Μόλις διαβεί η γέφυρα—η κρίση λυθεί—η συμμαχία μπορεί να διαλυθεί. Η σοφία έγκειται στο να αναγνωρίζεις τη στιγμή που η υπερηφάνεια πρέπει να υποχωρήσει στην επιβίωση, χωρίς να ξεχνάς ποιος είναι ο «διάβολος» στην πραγματικότητα.
