Η ιστορία της ιπποποδίας στην Αϊόβα ξεκίνησε το 1838, έφτασε στην κορυφή της στα μέσα της δεκαετίας του 1850, στη συνέχεια εκλιμπάνε και τελείωσε με την κατασκευή οδών και σιδηροδρόμων τη δεκαετία του 1870. Τα υδατικά δρόμοι της Αϊόβα χρησιμοποιήθηκαν από τους πρώιμους ταξιδιώτες για να φτάσουν στα εγκατεστημένα ποταμιακά χωριά. Από εκεί, ταξίδεψαν με τα πόδια, με ίππο ή με ομάδες βόδων μέχρι να ιδρυθούν οι γραμμές ιπποπόδων. Πολλά ρίγια και φάραγγες μπορεί να βλέπονται ακόμα στις τοποθεσίες των ιστορικών μονοπατιών ιπποπόδων.
Καθώς οικογένειες αποίκων με τις περιουσίες τους έρρεαν στην Αϊόβα, τακτικές διαδρομές ιπποπόδων δημιουργήθηκαν για να καλύψουν την αυξανόμενη ζήτηση. Ενώ οι πρώτες στέγες ήταν τροποποιημένα άλογα-αμαξάκια, οι μεταγενέστερες ιπποπόδες που κατασκευάστηκαν από την εταιρεία Downing και Abbot Company εξοπλίζονταν με κάθισμα για εξάennea까지 επιβάτες μέσα και μέχρι ντύζιν επιβάτες πάνω. Οι στέγες χρησιμοποιούσαν δύο- και τέσσερα-άλoga ομάδες ταξιδεύοντας σε 8 έως 15 μίλια την ώρα με χώρο αποθήκευσης για να μεταφέρουν βαλίτσες, αγαθα και τα αμερικανικά αλληλογραφικά στην Αϊόβα και στα δυτικά εγκαταστάσεις. Χωριά ξεφύτευαν γύρω από τις στάσεις ιπποπόδων και κατά μήκος των γραμμών ιπποπόδων. Οι πρώιμες ταξιδιωτικές ιπποπόδες ήταν γεμάτες κίνδυνο και μεγάλες καθυστερήσεις από βουρκόδεντρα μονοπάτια, σκληρή χειμερινή καιρία, πυρκαγιές πραρίεων και συχνές ληστείες.
Η Western Stage Company, με έδρα τη Ντουμπίκ, ιδρύθηκε την πρώτη τακτική γραμμή ιπποπόδων που εξυπηρέτησε τους πρωτοπόρους της Αϊόβα το 1838. Η υπηρεσία ήταν δύο φορές την εβδομάδα από τη Μπर्लινγκτον στην Σεν Φρανσισβίλ, Μισούρι, με το ταξίδι 45 μιλίων που đôiτε φορές έπαιρνε μέχρι 18 ώρες. Το 1854, η Western Stage Company αγόρασε τους ανταγωνιστές της και έγινε ο μεγαλύτερος χειριστής ιπποπόδων στην Αϊόβα. Η εταιρεία έλεγχε όλη την κίνηση ιπποπόδων σε 14 διαδρομές που εξήγαγαν από την Αϊόβα Σίτι. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1860, οι γραμμές στεφάνων δεν μπορούσαν πλέον να ανταγωνιστούν με τους σιδηροδρόμους και την 1η Ιουλίου 1870, η τελευταία στέγη της Western Stage Company φύγει από τη Ντε Μοιν, τερματίζοντας μια ιστορική εποχή ταξιδιών.
Το μονοπάτι Diamond Trail stage route ήταν ένα από τα πιο γνωστά μονοπάτια ιπποπόδων της Αϊόβα που διευθυνόταν από την Western Stage Company. Οι στάσεις για αλλαγή αλόγων ήταν κάθε 20 μίλια περίπου. Η βόρεια διαδρομή ακολουθούσε το παλιό Ινδίαν Trail, που χρησιμοποιήθηκε αργότερα ως dragoon trail από το στρατό, από την Αϊόβα Σίτι στο Φορτ Ντε Μοιν. Η νότια διαδρομή συνδέει τις κοινότητες Μπέρλινγκτον και Μουσκατίνε στον Ποταμό Μισισιπί με την δυτική εγκατάσταση Ντε Μοιν. Τα μονοπάτια σταυρούνταν στο Χινκλέταουν και Σιγκορνί. Πολύ από την κίνηση της χρυσής φρίκης του 1848 και 1849 ακολούθησε το Diamond Trail.
