Τον Μάιο 1903, ο φυσικολάτρης John Muir πέπεισε τον Πρόεδρο Theodore Roosevelt να επεκτείνει την ομοσπονδιακή προστασία για τη κοιλάδα Yosemite μέσω λαμπρής απλής στρατηγικής: τριήμερο καμπινγκ. Ο Muir, ήδη διάσημος για το The Mountains of California και την ίδρυση του Sierra Club, πρόσκλησε τον Roosevelt να ζήσει από κοντά την μεγαλειότητα του Yosemite—μακριά από πολιτικούς, τύπο, και πρωτόκολλο.
Καμπάρισσαν στο Glacier Point, Sentinel Dome, και Bridalveil Meadow. Ο Muir έδειξε στον Roosevelt τα θαύματα της κοιλάδας—και τις απειλές της: κατακοπή, νομεύσεις, ζημιές τουρισμού. Γύρω στις καμπφάιρες, ο Muir επηρρέασε ότι η διαχείριση από την πολιτεία (η Καληφόρνια ελέγχει τη κοιλάδα από το 1864) ήταν ανεπαρκής· μόνο η ομοσπονδιακή προστασία μπορούσε να εγγυηθεί μόνιμη διατήρηση. Ο Roosevelt, πικρός φυσικολάτρης και κυνηγός, επηρεάστηκε βαθιά.
Το αποτέλεσμα: Ο Roosevelt υπέγραψε το 1906 νόμο που επέστρεψε τη κοιλάδα Yosemite και το Mariposa Grove στην ομοσπονδιακή έλεγχο, ενωμένα με το περιβάλλον εθνικό πάρκο (ιδρυμένο 1890). Δημιουργήθηκε το Yosemite National Park που γνωρίζουμε σήμερα. Η «πανεπιστήμιο της αγριάς» παιδαγωγική του Muir—εμπειρία ενvelopment αντί για αφηρημένο επιχείρημα—αποδείχθηκε αποφασιστικά αποτελεσματική.
Το ταξίδι ουσιαστικοποιεί τη φιλοσοφία του Muir: «Κανείς δεν μπορεί να σώσει τον κόσμο αν δεν έχει μάθει να τον αγαπά.» Οι συζητήσεις τους στην καμπφάιρα επηρέασαν και την ευρύτερη κληρονομιά διατήρησης του Roosevelt: 5 εθνικά πάρκα, 18 εθνικά μνημεία, 150 εθνικά δάση, 51 φυλικά καταφύγια πουλιών, 4 κυνηγητικά καταφύγια—230 εκατ. στρέμματα προστατευμένα. Ένα μόνο ταξίδι καμπινγκ ξεφόρτισε τα δημόσια εδάφη της Αμερικής.
