Η τουρκική ανήκει στην οικογένεια τουρκογλωσσών—200+ εκατ. ομιλητές στην Ευρασία από την Τουρκία στο Ξινχτιάνγκ. Η 2.500χρονη καταγεγραμμένη πορεία της ανιχνεύει ένα αξιοθαύμαστο μονοπάτι από νομαδικές στέπες καταγωγής σε μια τυποποιημένη σύγχρονη εθνική γλώσσα.
Η γλωσσική ανακατασκευή τοποθετεί τα Πρωτοτουρκικά στη Μογγολία/Νότια Σιβερία (περιοχή Άλταϊ-Σαγιά) κα. 500 π.Χ. - 500 μ.Χ. Οι πρώιμες τουρκικές λαοί (Χιόνγκνου, Γκιοκτούρκοι) εξαπλώθηκαν δυτικά κατά μήκος του ευρασιατικού στέπες, φέροντας τη γλώσσα τους μέσω μετανάστευσης, κατακτήσεων και εμπορίου (Δρόμος Ιερίου).
Η τουρκική προέρχεται από την Ογουζ (Νοτιοδυτική) Τουρκική κλάδο. Οι Σελτζούκοι Τούρκοι (συνδικαίωση Ογουζ) εισήλθαν στην Περσία/Ανατολία 11ος αιώνας, ιδρύοντας τη Μεγάλη Σελτζουκική Αυτοκρατορία (1037-1194) και το Σουλτανάτο του Ρουμ (1077-1307) στην Ανατολία. Η Ογουζ τουρκική έγινε η διοικητική/λογοτεχνική γλώσσα, διαθολούσα σταδιακά τα Ελληνικά, Αρμενικά και άλλες ανατολικές γλώσσες.
Η Οθωμανική Τουρκική εξελίχθηκε σε γλώσσα υψηλού καταλόγου: Τουρκική γραμματική/σύνταξη + τεράστιο αραβικό/περσικό λεξιλόγιο (έως 80% σε ελίτ κείμενα) + γραφή Περσικό-Αραβική. Τρία καταλόγους αναπτύχθηκαν:
Αυτή η διγλωσσία significava ότι οι γραμματοειδείς ελίτες και ο λαός χρησιμοποιούσαν πραγματικά διαφορετικές γλώσσες.
Η νέα Δημοκρατία (1923) βλέπε την Οθωμανική Τουρκική ως εμπόδιο στην εκσυγχρονισμό και την εθνική ενότητα.
Τυπολογία: Συναφής, SOV, αρμονία φωνηέντων, χωρίς γένος, εκτεταμένη επίθημα (çekoslovakyalılaştıramadıklarımızdanmışsınızcasına — «ως αν ήσασταν ένας από εκείνους που δεν μπορούσαμε να κάνουμε Τσεχοσλοβάκιο»).
Διαλέκτους: Κωνσταντινούπολη (τυποποιημένη), Εγειοπελάγια, Ανατολική Ανατολία, Μαύρη Θάλασσα, Κυπριακή, Ρωμελική, κ.λπ. Υψηλή αλληλοκατανόηση.
Διεθνής παρουσία: 85M+ μητρικοί ομιλητές (Τουρκία, Κύπρος, Βαλκάνια, διασπορά στη Γερμανία, ΗΠΑ). Επίσημη στην Τουρκία, Βόρεια Κύπρος· αναγνωρισμένη μειονότητα στην Ελλάδα, Βόρεια Μακεδονία, Κοσσόβο, Ρουμανία.
Η τουρκική σήμερα είναι σπάνια ιστορίες επιτυχίας σκόπιμου γλωσσικού μηχανισμού—μετατρέποντας μια αυτοκρατορική γλώσσα ισορροπίας σε μια προσβάσιμη, επιστημονική και εθνικά ενοποιητική μέση διατηρώντας βαθιές τουρκικές δομικές ρίζες.