Η Παλαιά Νουβιανή Γραφή: Γράφοντας μια Χαμένη Αφρικανική Γλώσσα

Οι Νουβιανές γλώσσες της βόρειας Σουδάν και της νότιας Αιγύπτου καταγράφονταν ποτέ σε ένα μοναδικό σύστημα γραφής: την Παλαιά Νουβιανή γραφή.

Προέλευση & Δομή

• Εποχή: 8ος–15ος αιώνας μ.Χ., χρησιμοποιούμενη από τα χριστιανικά βασιλεία Μακουρία, Νοβατία και Αλόδου.
• Πρόσληψη: Προσαρμοσμένη από το Κοπτικό αλφάβητο (αυτό από Ελληνικά), με προστιθέμενα γράμματα Μεροϊτικής προέλευσης για νουβιανούς φθόγγους.
• Αλφάβητο: ~35 χαρακτήρες (φωνήεντα, σύμφωνα, συνδέσεις).
• Κατεύθυνση: Γράφεται δεξιά-προς-αριστερά (ως Αραβικά/Ελληνικά ογκιάλ).
• Πεζά/Κεφαλαία: Υπήρξαν διακριτά μεγέθη και πεζά.

Χρήση & Αποκλίση

Κύριος για θρησκευτικά κείμενα (μετάφραση Βίβλου, λεχτονάρια, αγιογραφίες), νομικά έγγραφα και βασιλική αλληλογραφία. Η γραφή ξεφάνθηκε μετά την πτώση των νουβιανών βασιλείων τον 15ο αιώνα και την εξάπλωση του Ισλαμ/Αραβικών. Η γλώσσα επιβίωσε προφορικά.

Σύγχρονες Νουβιανές Γλώσσες

Σήμερα, δύο κύριες κλάδοι μιλιούνται χωρίς τυποποιημένα συστήματα γραφής:

• Νοβίν (Μαχας/Φαδίτσα): Βόρεια Σουδάν / Νότια Αίγυπτος.
• Κέντζι-Ντογκολάουι: Δυο στενά συγγενείς ποικιλίες στην ίδια περιοχή.

Προσπάθειες γίνονται για ανάπτυξη σύγχρονων ορθογραφιών (συχνά Λατινικής ή Αραβικής βάσης) για αναβίωση γλώσσας.