Ο Σουντιάτα Κέιτα (π.χ. 1217-1255), γνωστός ως ο «Λιοντόβας του Μάλι», μετέτρεψε ένα μικρό Μανντίνκα βασίλειο στην Αυτοκρατορία του Μάλι — την ισχυρότερη μεσαιωνική κρατικότητα της Δυτικής Αφρικής, ελέγχοντας τις διασαχαρικές εμπορικές διαδρομές και καθιστώντας κληρονομιά διακυβέρνησης, νόμου και πολιτισμικής σύνθεσης που αντηχεί μέχρι σήμερα.
Γεννημένος από τον Ναρέ Μαγκάν Κονάτε (βασιλιάς Μανντίνκα) και τη Σογκόλον Κονδέ (κυφός «βούφαλια γυναίκα» σύμφωνα με την προφορική παράδοση), ο Σουντιάτα ξεπέρασε την παιδική αναπηρία και την εξόριση υπό τον υβριστή Σασσούμα Μπερετέ. Επιστρέφοντας το 1235 περίπου, ενώσε τα διχασμένα Μανντίνκα φυλές και νίκησε τον Σουμαόρο Καντέ (βασιλιάς Σόσο) στη Μάχη του Κιρίνα (π.χ. 1235) — μια hippικό/πεζικό συμβόλαιο που αποφάσισε η τακτική καινοτομία και η πνευματική εξουσία του Σουντιάτα.
Αναδιοργάνωσε τον στρατό σε μόνιμη δύναμη με πυρήνα ιππικό (farari), πεζικό (sofa) και ειδικές μονάδες. Εισήγαγε σιδηροδεμένες λογχαίες, αλυσιδωτές θωράκια, οχυρωμένα στρατόπεδα. Εκτείνει την αυτοκρατορία από τον Ατλαντικό στη γωνία του Νίγηρ, ενσωματώνοντας τα πρώην εδάφη του Γκάνα, Γκάο, Τιμπούκτου, Τζενέ — κλειδιά εμπορικά σημεία.
Το Μάλι περιλάμβανε Μανντίνκα, Σονίνκε, Σονγκάι, Τουαρέκ, Μορό, Φουλάνι και άλλους. Η διακυβέρνηση του Σουντιάτα ισορρόπησε:
Ασφάλισε το εμπόριο χρυσού-αλατιού (χρυσαί πεδιάδες Βαμπούκ/Μπουρέ → Μεσογειακά). Τιμπούκτου/Τζενέ γινόταν νοητικά/εμπορικά κέντρα. Εισήγαγε νόμισμα κουρί, συστήματα πίστωσης. Ο χρυσός του Μάλι τρέφει τις Μεσογειακές και Ισλαμικές οικονομίες — η περίφημος χατζ του Μάνσα Μούσα το 1324 (ανεψιός του Σουντιάτα) έκανε να κrach την αγορά χρυσού του Καΐρου.
Δηλώθηκε π.χ. 1236 στη συνέλευση Κουρούκαν Φούγκα. 44 διατάγματα καλύπτουν:
Η UNESCO την αναγνώρισε το 2009 ως ακατασχετο κληρονομιά — «μια από τις παλαιότερες χάρτες ανθρωπίνων δικαιωμάτων».
Το Έπος του Σουντιάτα (εκτελούμενο από griots/jelis) διατηρεί ιστορία, γενεαλογία, αξίες. Η δυναστεία Κέιτα άρχισε μέχρι το 1670. Το σύγχρονο Μάλι (αποξένωση 1960) υιοθέτησε το όνομα συνειδητά. Παναφρικανικό σύμβολο: η έδρα της Αφρικανικής Ένωσης (Αντίς Αμπέβα) διακοσμείται με αγάλμα Σουντιάτα.
Το γένιο του Σουντιάτα έλαμπε στην σύνθεση των εγχώριων μορφών διακυβέρνησης, της ισλαμικής διοίκησης και της εμπορικής πραξικότητας σε ένα ανθεκτικό ιμπεριακό πλαίσιο — αποδεικνύοντας την εξελιγμένη αфриικανική κρατική τέχνη αιώνες πριν την αποικιοκρατική διαταραχή.