Ο μουσοβίτης μίκας είναι συνήθως διαφανής και αχρώματος, αλλά μπορεί να φαίνεται κίτρινος, ασημένιος, πράσινος ή καφέ, ανάλογα με τα παρόντα μεταλλεύματα. Η σχίζησή του θεωρείται "τέλεια" γιατί αποστρίβει σε μεγάλα φύλλα. Έχει μαργαριτéenne λάμψη και σκληρότητα 2-2.5 κλίμακα 1-10.
Βρίσκεται σε ποικίλους ιγνείους (ηφαιστιακούς) και μεταμορφικούς (υπό πίεση) βράχους, σπανιότερα σε ισματικόσιους. Είναι ο πιο κοινός λευκός μίκας παγκοσμίως. Μεγαλύτερα μεταλλεία: Ρωσία, Πακιστάν, Ινδία, Βραζιλία. Τα μεταλλεία μίκα λέγονται "βιβλία" λόγω της διασποίλησής τους σε φύλλα που θυμίζουν σελίδες. Χαρτί κολλητικής ταινίας χρησιμοποιείται συχνά για να ξεκολλήσουν μεγάλα φύλλα.
Το "μίκας" δόθηκε λόγω της λάμψης: "micare" (λατινικά) = "να λάμπω". Όλοι οι μίκα έχουν φωτεινή εμφάνιση. Ο μουσοβίτης ονομάστηκε από την περιοχή Μουσκοβία (παλαιά Ρωσία), όπου χρησιμοποιιούνταν για παράθυρα αντί γυαλιού. Σήμερα σπάνια χρησιμοποιείται σε φύλλα για παράθυρα, αλλά σε σκόνη σε πολλά σύγχρονα προϊόντα.
