Από το 2009, περισσότεροι από 500 εκατομμύρια άνθρωποι ζούσαν με αναπηρίες, σύμφωνα με το Travel Agent Central, ενημερωτική πηγή για ταξιδιωτικούς πράκτορες. Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Ασία και τον Ειρηνικό (ESCAP) σημειώνει ότι ο τουρισμός για άτομα με αναπηρίες έχει γίνει αυξανόμενο μέρος της ταξιδιωτικής βιομηχανίας.
Η ESCAP των Ηνωμένων Εθνών αναγνωρίζει ότι οι ευκαιρίες ταξιδιών πρέπει να είναι διαθέσιμες σε όλους, συμπεριλαμβανομένων ατόμων με αναπηρίες. Αυτοί που ειδικεύονται στον τουρισμό για ΑμεΑ εστιάζουν στην εξάλειψη εμποδίων που εμποδίζουν αυτά τα άτομα από την εκμετάλλευση τέτοιων ευκαιριών.
Συχνά εμπόδια στα ταξίδια με αναπηρίες περιλαμβάνουν ανεπαρκή μεταφορές και μη προσβάσιμους τουριστικούς τόπους. Οι προσαρμογές που απαιτούνται για να ξεπεραστούν αυτά τα εμπόδια ποικίλλουν βάσει της αναπηρίας. Για παράδειγμα, ένα άτομο σε καρέκλα καρoulών μπορεί να χρειάζεται ένα καρέκλα καρoulών προσβάσιμο βαν για να μετακινηθεί, ενώ ένα άτομο με οπτική αναπηρία μπορεί να απαιτεί τη συντροφιά ενός σκύλου ξεναγού.
Άλλο πρόβλημα που иногда αντιμετωπίζουν άτομα ταξιδεύοντας με αναπηρίες είναι η κακή εξυπηρέτηση πελατών. Η βελτίωση της εξυπηρέτησης πελατών ως προς τον τουρισμό για ΑμεΑ μπορεί να περιλαμβάνει εκπαίδευση ευαισθητοποίησης. Ένα σημαντικό μέρος τέτοιας εκπαίδευσης είναι η διδασκαλία στους υπαλλήλους να αποφεύγουν τη χρήση λέξεων που αντιλαμβάνονται ως άσχημες, όπως «κουτσός» και «κατεστερημένος».
Λέξεις όπως «περιορισμένος» και «κλειστός» είναι άλλοι όροι που είναι καλύτερο να αποφεύγονται όταν συζητάτε τουρισμό για ΑμεΑ με ταξιδιώτες. Για παράδειγμα, το να πείτε ότι κάποιος είναι περιορισμένος σε καρέκλα καρoulών παρεξηγεί τη χρήση της καρέκλας καρoulών. Στην πραγματικότητα, η καρέκλα καρoulών επιτρέπει σε ένα άτομο να κάνει περισσότερα από όσα θα μπορούσε κανονικά να κάνει. Εστιάστε στις δυνατότητες μιας ταξιδιωτικής εμπειρίας, και όχι στους περιορισμούς.
