Η κολονιακή γεωργία στη Νέα Υόρκη κυμαίνονταν από την αυτοταρκή στην εμπορική γεωργία. Στις πρώιμες περιόδους της κολονιακής ιστορίας της Νέας Υόρκης, οι ευρωπαϊκοί οικιστές καλλιέργευαν φυτά που ήταν απαραίτητα για τρώμα και ρούχα, καθώς βρισκόταν μακριά από αγορές που μπορούσαν να προμηθεύσουν τέτοια αγαθά. Πιο αργότερα στη κολονιακή περίοδο, οι γεωργοί εστίασαν σε εμπορικά προϊόντα που μπορούσαν να αποστείλουν σε άλλες κολονίες ή ακόμη και στην Αγγλία για κέρδος.
Οι Ολλανοί αρχικά οικίστηκαν την περιοχή που οι Αγγλοί αργότερα ονόμασαν Νέα Υόρκη, το 1624. Γνωστή ως Νέα Νετέρλαντ, αυτή η κολονία περιελάμβανε τη σύγχρονη Νέα Υόρκη, Νέα Τζέρσεϊ, Ντελαγουέρε και Κονέτικυτ. Το πρωτεύον ενδιαφέρον των Ολλανδών στην περιοχή ήταν το εμπόριο λασίων με τους Ινδιάνους Γερόκουαι. Σε ανταλλαγή για διάφορα ευρωπαϊκά αγαθά όπως ρούχα, όπλα και εργαλεία, οι Γερόκουαι παρείχαν στους Ολλανδούς δέρματα καστοριάς, τα οποία εξήγονταν στην Ευρώπη, όπου γινόταν καπέλα. Οι Ολλανοί ενθάρρυναν την οικισμό της περιοχής για να υποστηρίξουν το εμπόριο λασίων, και οι γεωργοί καλλιέργευαν φυτά όπως σιτάρι και καλαμπόκι για να εφοδιάσουν τη κολονία.
Το 1664, οι Άγγλοι κατέκτησαν τη Νέα Νετέρλαντ για να αποτρέψουν τους Ολλανδούς από το εμπόριο με τις δικές τους κολονίες, γεγονός που τους προκαλούσε απώλεια κερδών· εμπορεύοντας απευθείας με τους οικιστές, οι Ολλανοί παρέβλεπαν τους αγγλικούς δασμούς στα αγαθά των κολονιών τους, όπως ο κάπνος. Οι Άγγλοι διέκοψαν τη Νέα Νετέρλαντ σε πολλές κολονίες, συμπεριλαμβανομένης της Νέας Υόρκης. Μέχρι να πάρουν οι Άγγλοι τον έλεγχο της περιοχής, το εμπόριο λασίων ήταν σε υποχώρηση λόγω υπερκυνηγιού καστοριάς. Υπό τους Άγγλους, η οικονομία της Νέας Υόρκης ήταν πιο ποικίλη.
Μετά την αγγλική κατάκτηση, οι κολονιακές φέρμες της Νέας Υόρκης έπεσαν σε τρεις κατηγορίες. Κάποιοι γεωργοί άσκησαν αυτοταρκή γεωργία, που σημαίνει ότι νούμερανε ζώα και καλλιέργευαν φυτά μόνο για να υποστηρίξουν τις οικογένειές τους. Άλλοι γεωργοί ενώθηκαν, δημιουργώντας κοινότητες μεταξύ τους, κάτι που τους επέτρεπε να εμπορεύονται μεταξύ τους.
Μεγάλες φέρμες φυτειοκρατικού τύπου υπήρχαν στην κολονιακή Νέα Υόρκη επίσης. Η Νέα Υόρκη ήταν βασιλική κολονία, και η στέφανος χάρισε κτήματα, ή μεγάλες εκτάσεις γης, σε πλούσιους οικιστές που απέδειξαν ότι ήταν πολύτιμοι για την αγγλική κολονιακή επιχείρηση. Οι «κύριοι» αυτών των κτημάτων ενοίκιαζαν γη σε ενοίκους που καλλιέργευαν φυτά για εμπορικούς σκοπούς. Κύρια μεταξύ των φυτών που καλλιέργευαν οι ενοίκους για εξαγωγή ήταν το σιτάρι, το καλαμπόκι και τα βρώμη.
Ο σκλαβωμός υπήρξε στη Νέα Υόρκη καθόλη τη κολονιακή περίοδο. Οι Ολλανοί εισήγαγαν σκλάβους στη Νέα Υόρκη νωρίτερα το 1626. Οι σκλάβοι χτίσαν την υποδομή της Νέας Υόρκης και ήταν σημαντική πηγή εργασίας στις ολλανδικές φέρμες. Υπό τους Άγγλους, οι σκλαβωμένοι Αφρικανοί συνέχισαν να χρησιμοποιούνται ως γεωργική εργατική δύναμη, αν και ποτέ όχι στο βαθμό της Νότιας. Οι περισσότεροι σκλάβοι στην κολονία της Νέας Υόρκης ζούσαν στη Νέα Υόρκη, όπου δούλευαν ως οικέτες ή για τεχνίτες.
Το δίκτυο Ιστορικής Χάδσον Βάλεης διατηρεί δύο κολονιακά κτήματα στη Νέα Υόρκη. Ένας ангλο-ολανδός εμπόρος κατέχεν το κτήμα Φίλπσμπουργκ, που βρίσκεται στη Σλίπι Χόλω. Η ακμή αυτού του κτήματος ήταν στη μέση του 18ου αιώνα, η οποία είναι η χρονική περίοδος που το δίκτυο Ιστορικής Χάδσον Βάλεης αναδημιουργεί στην περιουσία. Οι Φίλπσες ενοίκιαζαν γη σε ενοίκους γεωργούς που καλλιέργευαν φυτά και νούμερανε ζώα για εξαγωγή. Σκλάβοι δούλευαν επίσης στην περιουσία, και οι επισκέπτες στο Φίλπσμπουργκ Μάνιορ μπορούν να δουν πώς ήταν η ζωή για έναν σκλάβο που δούλευε σε μια κολονιακή φέρμα Νέας Υόρκης.
Το Ιστορικό Χάδσον Βάλεης έχει διατηρήσει επίσης το Κτήμα Βαν Κορτλαντ. Βρίσκεται στους ποταμούς Χάδσον και Κρότον, το Κτήμα Βαν Κορτλαντ παρόμοια φιλοξένεσε ενοίκους γεωργούς κατά τη κολονιακή περίοδο. Αν και το Ιστορικό Χάδσον Βάλεης απεικονίζει τη μετα-επαναστατική περίοδο στις αναδημιουργήσεις του στο κτήμα Βαν Κορτλαντ, οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν τα κολονιακά κτίρια, που χρονολογούνται από τα 1700, πριν τον Επαναστατικό Πόλεμο.
