Δεν υπάρχουν ιστορικές ή αρχαιολογικές αποδείξεις που επιβεβαιώνουν έναν Εβραίο με όνομα Ιωσηφ να υπηρέτησε ως βιζύρης στην αρχαία Αίγυπτο.
Η βιβλική αφηγήση (Γένεση 37–50) περιγράφει τον Ιωσηφ ανερχόμενο από δούλος σε κεφαλαιάρχη του Φαραώ κατά μια επταετή λιμώ. Ωστόσο:
Η ιστορία θεωρείται θεμελιώδης λογοτεχνία/θεολογία, πιθανώς συντεταγμένη 7ος–5ος αιώνας π.Χ., αντανακλώντας μεταγενέστερες ιστορικές μνήμες (περίοδος Υκσώς, 17ος αι. π.Χ.· ή περίοδος Σαΐτης, 7ος αι. π.Χ.). Μερικοί ερευνητές προτείνουν πολιτισμική μνήμη Σημιτικών χορηγών στη Μέση Βασιλική (π.χ., Απερ-Ελ, 14ος αι. π.Χ.), αλλά καμία άμεση σύνδεση με Ιωσηφ.
Οι θρησκευτικές παραδόσεις (Ιουδαϊσμός, Χριστιανισμός, Ισλάμ) τιμούν τον Ιωσηφ ως προφήτη/πατριάρχη· η ιστορία αντιμετωπίζει τον λογαριασμό ως μη-ιστορική αφηγήση.