Τα Χριστούγεννα συνδυάζουν χριστιανική θεολογία, προχριστιανικές παραδόσεις χειμερινής ηλιοστασίας και σύγχρονο εμπορικό πολιτισμό. Βασικά έθιμα κοινά σε πολλές χώρες:
Θεμαινόμενο (ελάτη, πεύκη, πεύκη) διακοσμημένο με φώτα, διακοσμήματα, λάμψη. Γερμανική προέλευση (16ος αι.); δημοφιλείς στο ΗΒ/ΗΠΑ από Βικτώρια & Αλμπέρτο (1840s). Σύμβολο: αιώνια ζωή, φως στο σκοτάδι.
Ρίζες στους δώρους των Μάγων στον Ιησού· Άγιος Νικόλαος (4ος αι. επίσκοπος) → Σάντα Κλαους / Father Christmas / Πέρ Νουέλ / Weihnachtsmann. Ανταλλάσσονται Πρακινή Χριστουγέννων (Ευρώπη, Λατινική Αμερική) ή πρωί Χριστουγέννων (ΗΒ, ΗΠΑ, Καναδάς).
Μεσαιωνικό wassailing → porte-à-porte τραγουδήματα. Κλασικά: "Αγία Νύχτα" (Αυστρία, 1818), "Χαρά στον Κόσμο" (1719), "Ω Αγία Νύχτα" (Γαλλία, 1847), "Το Πρώτο Νόελ" (Κορνvall).
Άγιος Φραγκίσκος Ασίζης (1223) δημιούργησε πρώτη ζωντανή φάτνη. Προσώπα: Ιερά Οικογένεια, ποιμένες, Μάγοι, ζώα. Βασικό σε Καθολικά/Ορθοδόξικα σπίτια· δημόσιες εκθέσεις σε πλατείες.
Ο πανκαθολικός πυρήνας: επανένωση, αφηγήσεις, διαγενεακή σύνδεση, δημιουργία μνημών.
Τα έθιμα ποικίλλουν άγρια—Κραμπούς (Άλπεις), ΚΦΚ (Ιαπωνία), σάουνα (Φινλανδία), πατινάζ στο Μάζ (Βενεζουέλα)—αλλά τα θέματα του φωτός, της ευγενείας και της συνοχής είναι πανελλαδικά.