Μεταξύ 1892 και 1954, περισσότεροι από 12 εκατομμύρια μετανάστες πέρασαν από το Ellis Island, τον πιο φουσκωμένο ομοσπονδιακό σταθμό μετανάστευσης των ΗΠΑ. Θέτοντας στο λιμάνι της Νέας Υόρκης, υπηρέτησε ως κύριος σταθμός εισόδου για Ευρωπαίους που ζητούσαν νέα ζωή. Οι λόγοι επεξεργασίας εκεί ήταν πολυπλοκοί:
Το Ellis Island κεντρικά ποιό τους έλεγχους αφίξεων, ελέγχοντας ιστορικό, υγεία και ικανότητα.
Ιατροί συνέλεγαν για λοιμώδεις ασθένειες, αναπηρίες, ψυχική υγεία· όσοι πέρασαν προχώρησαν.
Αξιωματούχοι επαληθεύσαν έγγραφα (διαβατήρια, βίζες), ταυτότητες, επαγγέλματα.
Μετά το 1921, εφαρμόστηκαν εθνικά κλιμάκια, περιορίζοντας τις εισαγωγές από ορισμένες χώρες.
Από 1917, οι μετανάστες έπρεπε να περάσουν δοκιμασία γραμματισμού στη μητρική τους γλώσσα (ακυρώθηκε αργότερα).
Αυτοί που اعتبرόταν μη εισηγμένοι — λόγω υγείας, νόμου, κλιμάκων — κράτανταν και επιστρέφονταν.
Οι αποδεκτές μετανάστες έλαβαν φαγητό, καταλύματα και βοήθεια για την επόμενη ταξιδιά.
Οι αυστηρές διαδικασίες του Ellis Island σχήμασαν τον δημογραφικό ιστό της σύγχρονης Αμερικής.
