Οι αποικιστές στην κολονιακή Αμερική απολαύσανε ποικίλο μείγμα παραδοσιακών ευρωπαϊκών χαρών και παιχνιδιών που προσαρμόστηκαν στο νέο τους περιβάλλον. Ορίστε μερικά από τα πιο δημοφιλή:
Στρατηγικό παιχνίδι πίνακα με πύλους σε πλέγμα εννέα τετραγώνων. Στόχος: να σχηματίσετε ένα «μυλόνι» – τρία κομμάτια σε σειρά – πριν το κάνει ο αντίπαλος.
Ομαδικό παιχνίδι αγγίξεματος όπου οι παίκτες προσπάθησαν να πιάσουν αντιπάλους μέσα σε καθορισμένη περιοχή.
Πρώιμη πρόγονος του μπέιζμπολ και του σόφτμπολ. Ένας σκαμπός servíρεν ως βάση· οι παίκτες χτύπαιναν μια μικρή μπάλα με ξύλινο ραβδί και τρέχανε τις βάσεις για να σκοράρουν.
Οι παίκτες χρησιμοποίησαν μακριά ξύλινα ραβδιά για να ολισθήσουν μέταλλους δίσκους κάτω lungo ένα στενό ταμπλό, στοχεύοντας σε ζώνες βαθμολόγησης.
Παρόμοιο με τα πέταγματα πετσετών, αυτό το παιχνίδι περιλάμβανε πετάγματα μέταλλικων δαχτυλιδίων σε στόχο στύλο.
Οι αποικιστές υιοθέτησαν παιχνίδια όπως το «δαχτυλίδι και πάσσαλο» (ρίξιμο σκοινιού δαχτυλίδι σε πάσσαλο) και το «chunkey» (ρίξιμο ακοντίων κοντά σε ένα κυλινδόμενο λίθινο δίσκο).
Whist, Κριμπίτζ, και Πόκερ ήταν κοινές διασκέδασεις σε ταβέρνες και σπίτια.
Κράψ, Τάβλι, και διάφορα τυχερά παιχνίδια χρησιμοποιούσαν ζάρια.
Ευρωπαϊκές εισαγωγές όπως αγγίξιμο, κρυφτό, και πηδάλια κράτησαν τα παιδιά απασχολημένα.
Αυτά τα παιχνίδια αντανακλούν την πολιτιστική κληρονομιά των αποικιστών, την ανάγκη τους για αναψυχή και τους κοινωνικούς δεσμούς που σμήνιξαν σε μια απρόσβλητη vida πρωςίν.
